Camların birinde aksimi gördüm!
Sıra sıra, küçüle küçüle, bana bakan bir sürü ben. Şimdi bile ayna gibi karşımda o hâlim. Göz göze geldim onunla. Bir yabancı gibi selamladım kendimi. Dolu dolu gülümsedim. Sonuncusu oldu, o yüzden aklımda. Gülüşüm yüzümde dondu. Anlamsızlaştı. Yüzümdeki neşeyi seyrettim bir başkasının yüzü gibi. İnsan kendini aynada görünce el gibi bakar tanıyamaz. Çizgilerini fark eder, kusurlarını keşfeder. Burnu ne kadar çirkinmiş onu görür, gülünce ağzını ne kadar da büyük açtığını, dişlerinin düzensizliğini, kaşlarını sonra, belki en son kaşlarını. Yaşlandığını anlar, sanki yıllardır görmüyor gibi kendini. Çökmüşlüğüne üzülür, kaybetmişliğine, alıp gitmişliğine zamanın, elde sıfırlığa, fayda etmezliğine pişmanlıkların, anlamsızlığına keşkelerin, geri dönülmezliğine, geçmişliğine, gitmişliğine, çok geç oluşuna, geçmiş oluşuna...