Anavatandaki yaşam tarzına baktığınızda, büyük bir halkın sahip olduğu güçle örtüşmeyen başarısızlık, eksiklik, geri kalmışlık ve tembellik görürsünüz. Bu durum karşısında yüksek sesle "Artık işe koyulmanın vakti geldi!" diye demelisiniz. Hem öğrenmek hem de öğretmek zorundayız!
Etrafa kulak verdiğinde sadece övgü duyuyorsun. Halkın zihnini övüyorlar. Halkın hazinelerini övüyorlar. "Toprağımız gerçek bir maden, içinde her şey var: Kömür, demir, tuz, yağ, bal... Göz alabildiğine orman, şelale, fabrikalar için işgücü, vesaire, vesaire... "
Bunları işittiğimde ruhumda acı ve tiksinti hissediyorum.
... Toprak zengin ama bu topraklarda olan insanlar neye ihtiyaç duyuyorlar?
... Kendi başımıza ne üretiyoruz?
... Kendimize ait hiçbir şeyimiz yok. Her şey yurtdışından ithal ediliyor. Her şey pahalı. Ödeyemezsek, kredi çekiyoruz. Bir yandan pahalılıktan şikayet ediyoruz, diğer yandan sürekli övünüyoruz.