"Her izleyicinin konuyla ilgili kendi duygularını ve algılarını taşıdığı durumlarda, belirli bir belirsizlik derecesi değerlidir çünkü izleyicinin, görsel deneyimi kendilerinin "doldurmasına" izin verir. Her halükarda, sözel olmayan bir düzeyde uğraşırken, belirsizlik kaçınılmazdır. Ancak bu, tüm sanatın, güzel bir müzik parçasının veya bir resmin belirsizliğidir-bu tür eserlere eşlik eden besteci veya ressamın bunları "açıklamak" için yazılı talimatlarına ihtiyacınız yoktur. Onları "açıklamak", geçimini sağlamak zorunda olan eleştirmenler ve öğretmenler dışında, hiçbir değeri olmayan yüzeysel "kültürel" bir değerden başka hiçbir şeye katkıda bulunmaz. Sanata tepkiler her zaman farklıdır çünkü her zaman derinden kişiseldirler."
♦ Stanley Kubrick
...kendi muhayyel aleminde yaşamayı tercih ediyor ve hakikatte sadece muhayyilede yaşamak mümkün olmadığından maddi hayatında tesadüflerin, ani heyecan ve ihtirasların oyuncağı olup kalıyordu.
Milletvekilleri ya da senatörler, üçü beşi birleşip: "Biz Adliyenin kararını dinlemeyiz, biz İçişleri Bakanlığının Sansür Komitesini, Devlet Tiyatroları Edebi Kurulunu takmayız, biz 27 Mayıs kararlarına kulak asmayız, biz sanat yapıtı yaratanları düşüncelerinden ve tutumlarından dolayı boğarız, onları işlerinden atarız!.." diye yeni bir yasa çıkarsınlar, ondan sonra kendileriyle uğraşalım. Bunu yapmadan, sanata karışamazlar. Herkes yetkisini ve sınırını bilmelidir. Hele oynanmamış oyunlar hakkında ileri geri hiç konuşamazlar. Yapmak istedikleri işin adı, sansürdür. Türkiye'de kitaplar ve oyunlar sansür edilemez. Biz sinemadakini kaldırtalım diye çabalıyoruz, onlar bütün sanatlara, yayınlara sansür getirmeğe çalışıyorlar, bunu yaptırmayız. Anayasayı korumak, onu saymak, kendilerinin ilk görevidir. Bu görevi onlar yapmazsa biz yaparız. Alanı uzun süre kendilerine bırakmayız, boşuna umutlanmasınlar.
