Başka tercih şansının olmayışı, bazı insanları bazı şeylere yaklaştırır böyle. Yıkık dökük bir ev, hurda bir araba gibi. Başka türlüsü mümkün değildir bilirsin. Bir yerden sonra unutmak zorunda kalır, kabullenirsin. Sonra kabulünü de unutursun, yalnız sevgi kalır geriye. Günün birinde şartlar değişse de, yani imkanların artsa da yenisini alamazsın. Yokluk mecburiyet olur, mecburiyet sevgi. Sevgi de vazgeçilmezliğe dönüşür. Unutmayı unutmak ne demek öğrenirsin. Ama unuttuğun için, ne öğrendiğini de bilmezsin ya. Böyledir. Yaşamak der, geçersin.