Dara
@dara
Konya
94 okur puanı
Nisan 2015 tarihinde katıldı
Okurken çok etkilenmiştim, bazı sahneler hala gözümün önünde. Kurguyu beğendim, yeri geldi üzüldüm, yeri geldi merakla bekledim. Hayatta her seçimin bir neticesi olduğu gibi, bu neticelerin büyüklüğünü ve özelliğini tahmin ederek yola çıkamıyoruz. There Raquin, acının, pişmanlığın, sessizlik ve içgüdülerin zararlarını ustaca işlemiş bir roman.
Reklam
Oldukça akıcı, Türkiye'de bazı sosyal problemlere ve bürokrasinin ne kadar keyfi kullanılabileceğine örnek teşkil eden biyografi türünde yazılmış bir kitap. Özellikle dil ve anlatım biçimini çok beğendim.
Çocuklara okunabilecek düzeyde, bir çırpıda bitirebileceğiniz bir kitap. Charles Dickens'dan okumaya başlamak için yeterli bir kitap değil. Boş zamanda yazılmış bir kitap gibi ancak betimlemeler ustalıkla yapılmış. Yolculuklarda çok rahat okunabilir.
Türk'ün tarihini islamdan koparmayarak, günümüz milliyetçilik ve devlet yönetimi anlayışına eleştiri niteliğinde, söylev türünde yazılmış bir eser.
Fatihin fethinden yola çıarak yapılmasını gerekli gördüğü cihadın nasıl yapılması gerektiğini açıklıyor. Kitapta milliyetçiliğin günümüz fikirlerindeki gibi içi boş bir kelime olmadığını, aksine tarihimizi, kültürümüzü ve geleceğimizi ayakta tutan bir değer olduğunu çok güzel açıklamış.
Nereyi beğenmedim? Bir cümle geçiyor, "Sulh, mağlubiyettir." Bu cümle beni uzun uzadıya düşündürdü, neden böyle düşünür bir yazar? Cihadın da günümüz siyaysi örgütlenmeleri gibi olmasını istemiyor, bu bakımdan yazarın ne kastettiğini kitabı okuyan birileriyle münakaşa etmek isterim.
Hayattan aradığını bulamayan ve gerçek hayat yerine romanlarını yaşamaya başlayan bir kadının hikayesi. Konu güzel ancak yazarın dili çok süslü. Betimlemeler çok fazla ve bu da kitabı okumamamı zorlaştırdı. Ama kitap üzerinde büyük emek var, bir de kitabı okuyacaksanız Gustave Flauebert'in kısa biyografisini de okumanızı öneririm.
Reklam