din iltihaplı bir yaraydı herkeste olan ama yarası hiç savmayan, üzerine yarabandı yapıştırıp hiç yokmuş gibi yapanlar da vardı bir de başkalarının yarasına -tuzla- pansuman yapmaya çalışan, en nefret edilesi olanlar bunlardı insanlığa kan kusturuyorlardı, en çokta masumları üzmesine katlanamıyordum, ne hikayeler var vurun kahpeye kitabındaki aliye'ye benzer, tosun ile istediğim gibi ihtişamlı vedalaşamamaları kitabın sonlarına kadar absürt ümidimi korumamı sağladı, üzüntü öfkeden sonra geldi bana kitabı bitirdiğimde çünkü hacı fettah gibi din istismarınında istismarını yapan insanlar bana hayatımda pek tanıdık geldi ve kitapta her zaman istedikleri o arzuya kavuşmaları en hoşuma gitmeyen tarafıydı, böylesi bir son benim için biraz beklenmedik aliye'nin ölümü ise asla haketmediği bir trajediydi, yine de bana farklı bir perspektif sunan bu kitaba teşekkürlerimi sunuyorum