Merve
@darkspacex
En mutsuz yaşamda bile yıldızın parladığı anlar, kum ve çakıl taşları arasında küçük çiçeklerin açtığı anlar vardır.
60 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
Insanın Acısını İnsan AlırEdebiyat
"... kendinden bile incinen bir duyarlılık, yaralı gülüşler, hiçbir şeyi kurtaramamış içtenlik, pişmanlığa dönmüş yanlışlar, bekleye bekleye günü geçmiş duygular, yerleri bir yara gibi sızlayan dokunuşlar..."
Sayfa 97
Reklam
Kendi Yalnızlığını GitmekEdebiyat
Hiçbir şarkının önüne yollar açmadığı gecikmiş bir kız, sararmış perdelerin ardında, kendine sızan bir yolun ıssız şarkısındaydı: "Gecelerin uzunluğunu ben bilirim. Ben bilirim yatakların ısıtamadığı yalnızlığı."
Sayfa 85
Ömür Hanımla Güz KonuşmalarıEdebiyat
"Yaşama sevinci adına bir tutamağım kalmadı Ömür Hanım. Bir garip boşlukta çiviliyim günlerdir gözbebeklerimden. Sahi nedir yaşamın anlamı? Geriye dönüyorum sık sık yanıt aramak adına, yüreğimin silik izler bırakıp ağır yükler aldığı zamanın derin dehlizlerine. Bakıyorum, umut karamsarlığın, sevinç acının azıcık soluk almasından başka ne ki? Yaşamsa kocaman bir yanılsama... Değil mi yoksa?"
Buradan DağlaraEdebiyat
Buradan dağlara bakarım. Gün, eteklerini toplayıp giderken bir küçük anne gelir. Yatağındaki boşluğa bakar. Tülbentlerini açar, katlar. Kırlentleri düzeltir. Kitapları toplar. Çocukları sorar. Gözyaşımı kurular. "Göğsümdeki çiçeklerin dili yok, unutma." Evine gülümser. Alın çizgilerimi düzeltir. Sonsuzluğun ağzıyla öper. Yalnızlığımı alır. Yalnızlığını verir. "Ölüler, yaşayanlarda yaşar, bunu hiç unutma."
