Eda
@daruledayi
her şeyi düzeltmeye kalkışmanın yok ettiği
Anadolu Üniversitesi
Eskişehir
18 Şubat 2000
134 okur puanı
Ocak 2019 tarihinde katıldı
Beni öyküyle tanıştıran ve bana öyküyü sevdiren kitap. Öykü kültürüm yok denecek kadar azken bu kitabı elime aldığımda ve okuduğumda nasıl öykülerden hoşlanacağımı idrak ettim. Kitap size keyifli bir okumanın yanı sıra müthiş bir gözlem, empati yeteneği kazandırıyor ve bir balık olduğunuzu düşünecek kadar derin tasvirler barındırıyor. Öykülerin geçtiği mekanların tasvirleri size oradaymışsınız gibi hissettiriyor. Bir öyküde deniz kenarındaki çocukken, diğer öyküde minik bir balık, diğerindeyse vapurdaki genç bir adama dönüşüveriyorsunuz. Harika tasvirlerin olduğu, okurken oldukça keyif alacağınız bir kitap. Okunmalı!
Reklam
10/10
2019 51. kitabı
·26 saatte okudu
·Okunma: 14 Eylül 2019 15:33
·Mükemmeell!
Sabahattin Ali'nin Değirmen adlı öykü kitabını ne kadar beğenmediysem Sırça Köşk'ü de bir o kadar beğendim. Okurken aldığım hazzı iliklerime kadar hissettim diyebilirim. Tabii ki diğerlerinin yanında sıradan kalmış öyküler de var içinde ancak kitap genel olarak okuyucuyu tatmin ediyor.
En beğendiğim öyküler Beyaz Bir Gemi, Böbrek, Dekolman ve Kurtla Kuzu oldu. Masallar arasında da tabii ki gönlümde yerini eden, kitapla aynı adı taşıyan eşsiz Sırça Köşk.
Harikaydı.
Bu kitaba başladığımda Köy Enstitüleri ile ilgili hatrı sayılır bilgiye sahiptim. Köy Enstitüleri'nin ismini ilk defa 15-16 yaşlarındayken duymuştum ne yazık ki. Okullarımızda verilen eğitimde neden buna yer verilmediğini anlamak zor değil. Bizim böyle bir şey olduğunu öğrenmek için kendi merakımız ve araştırmamız olması şart yani. İş başa düştü dedim ve en derinine kadar incelemek istedim. Önce okulumuzdaki münazara uygulaması araştırmama vesile olmuştu ve başladım araştırmaya. Yeterli bilgiyi edinmiştim ancak beni doyurmuyordu, daha derinine inmek istiyordum. Sonra bir belgesel çıkarılacağını Köy Enstitüleri'ni konu alacağını duydum. İsmi de ''Yücel'in Çiçekleri'' olacaktı. Ancak bu belgesel sınırlı sayıda kişiye izletilecekti ve ben bunların arasında olamayacaktım. Ne kadar gönülden istediysem izlemeyi YouTube'da karşıma çıktı ve görür görmez izledim. Ardından da bu kitabı okuyunca her şey oturdu kafamda. Eğer Köy Enstitüleri ile ilgili hiçbir bilginiz yoksa önce bu kitabı okuyup sonra Yücel'in Çiçekleri'ni izlemenizi ya da tam tersini yapmanızı tavsiye ederim. Kitapta her şey apaçık ve objektif bir şekilde anlatılmış. Özellikle Cılavuz Köy Enstitüsü mezunları ile yapılan röportajlar kısmı harikulade olmuş. Bu röportajlar aynı zamanda kitabın objektivitesini de arttırmış. Son kısımda yer alan Kamil Taşkın Hoca'nın Hatıratı kısmı ise beni epey etkiledi. Öğretmenliğe yeni adım atmışken, Köy Enstitüleri'ni bilerek ve tanıyarak bu mesleği icra edecek olmak beni çok mutlu ediyor. Başta Mustafa Kemal olmak üzere; Hasan Ali Yücel, İsmail Hakkı Tonguç ve bu uygulamaya gönül veren tüm aydınlarımıza, kendi adıma, teşekkürü borç biliyorum. İyi ki geçtiniz bu dünyadan ve iyi ki bu bilinci bizde oluşturdunuz. Elimizden geldiğince yaparak, yaşayarak öğrenme metodunu uygulayacak
Zülfü Livaneli'nin kitaplarını okumaya başladığım andan itibaren bir dost olabilseydim, sohbet edebilseydim diye kafamdan geçiriyorum. Bu kitabı elime aldığımda içimdeki heyecanın nedenini bittiğinde tespit edebildim ancak. Yaşar Kemal ile olan dostluklarını okudum değil yaşadım desem abartı olmaz herhalde. Söyledikleri türkülere eşlik ettim, edebiyat üzerine yorumlarına kulak kabarttım, büyük hayranlıkla konuşmalarını dinledim. İyi ki Livaneli bize bu şansı tanıdı ben de iyi ki tanıdım onları. Sağ olasın Livaneli, sağ olasın Yaşar Kemal. Bir kez daha göğsümüzü kabarttınız! ️
