Davut Daşkıran
@davutdaskiran
Araştırmacı-Yazar
Üniversitesi mezunu
Adana-İstanbul
9 okur puanı
Haziran 2022 tarihinde katıldı
Kalbimde VeraEdebiyat
Bir sabah vakti var zihnimde. Sabah ama geceden sonra gelen bir sabah değil. Geceye doğru giden bir sabah da değil. Öncesinin etkisiyle var olan, sonrasına etki yapmak için varlığını sürdüren bir sabah da değil. Sadece sabah. Hep sabah. İşte bu sabah vaktinde sürekli yeni kelimeler uyanıyor zihnimin yorganı altından. Anlamsız değiller. Ama mahmur ve biraz da şekilsiz. Birinin anlamına tutunurken bir başkası uyanıyor ardından ve anlam değişiyor. Tümce oluşuyor, sonra o tümce uzuyor, sonra kısılıyor, kısalırken arta kalan kelimeler yeni tümceler oluşturuyor uyanan başka kelimelerle. Garip olansa hiç harf olmaması. Kendi kelimelerimi oluşturmam engelleniyor gibi. Kendi kelimelerini oluşturamayan insan kurduğu tümcelerin de sahibi değildir. Belki de bu yüzden içinde bulunduğu anlama yabancı kalıyordur. Harflerini bir araya getirmeden uyutuyor ve bir araya gelerek uyanmış hallerine (kelimelere) mecbur kalıyor.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kalbimde VeraEdebiyat
“Insanı en çok mahveden şey anlamsızlık galiba” demişsin mektubunda. Bu kimsenin itiraz edemeyeceği bir gerçek. Anlam bulmanın en güzel yolu da sevmektir. Ama işte insanlar sevme eylemini yanlış işliyorlar. Örneğin sevilmek için her şeyin yolunda olmasını beklerler. Her şey yolunda olunca mutlu oluyorlar ve mutluluğun tesiriyle seviyor olduklarını sanıyorlar…
Sessizlik öldürürDüşünce
“Eli kalem tutan bu davayı yazsın. Hitabeti güçlü olan bu davayı konuşsun. Herkes bir şey yapsın ama sakın sessiz kalmasın. Çünkü sessizlik öldürür”
Olmam gereken yerden çok uzaktayım,
Belki de yoruldum, bilmiyorum.
Öyle karışık,
Öyle yabancıyım ki,
Bu aralar kendime bile gelemiyorum.
- Biliyor musun? İnsanları öldürüyorum Portuga.
- Bunu nasıl yapıyorsun zeze ?
- onları unutarak...
