Ne rast ne şaşKurdî
Rojek tehl û rojek şêrîn
Demek xem û demek şadî
Wexte kî barê giran û wexte kî barê sivik
Şevek dil bi êş û şeve kî dil bi şahî
Xewnek bi tirs û derew û xewnek bi hêvî û bawerî
Jîyanek tirş û tehl û jîyanek bûka baranê
Dinyayek pûç û vala û dinyayek tijî û giran buha
Mirovê şaş û mirovê rast
Hêstên vala û gotinên wek bûka xemilî
Rihê tarî û rihê linoey ronahîya xwe
Dawî mejîyên tevşo mevşo
Di navbera du mirovan de, Girêdana herî xurt carinan bê axaftinê tê avakirin.
Peyv bi dawî dibin, lê çav hîn jî bi hev re diaxivin.
Eger rêyek hebe, divê ew rê , bi rûmet û exlaqî be. Wekî din, eger ev ne pîvan be... her çend rê ji zêr hatibe çêkirin û hûn bilind bibin jî
serê we bigihijê erşê jî hemû pûç û vala yê . Çîqasî dewlemend bibê jî dawî ev ê dewlemendekî be exlaq û be rûmet ..
ROJA ÎDÊ /CEJNÊ
Îd, peyveke bi zimanê Erebî ye. Wateya îdê, dilxweşî ye. Ev peyv, ji Erebî ketiye Kurdîya Kurmancî. Di Kurdiya Dimilkî de, navê îdê, "roşan" e. Van salên dawî, li şûna peyvika "îd" ê, "cejn" tê bikaranîn. Di eslê xwe de cejn, di zimanê Farisî de tê bikaranîn. A rast ew e ku em meyla xwe bidin ser peyva "roşan" ê.
KURDÎYA RESEN :" Roşana boraqê pîroz be. "
" Roşana we pîroz be. "
" Roşana qurbanê pîroz be. "
" Cejna we pîroz be. "
" Bi roşan û dilxweşî bijîn."