822 sayfalık acım1000Kitap
nerden başlayacağımı bilmiyorum. bitmesine bile şaşkınım. hayatımın bir parçası olacak gibi gelmişti halbuki. öncelikle sosyal medyada ünlü olan kitapları okumamam gerektiğini bir kez daha anladım, biz bu güruhtan uzak kalalım zira bir bildikleri olduğunu sanmıyorum. bu kitaba ağlayan insan videoları çok ilgimi çekmişti, şu hayatta sadece 2 kitap beni ağlatabilmiştir o da okuduğum dönem kendimden bir parça bulup anlaşılma duygu boşalmasıydı, kitaba ağlamadık. o yüzden çok hevesli ve meraklıydım, tamamen ağlamaya hazırdım. kitap boyunca büründüğüm duygular: şaşkınlık, sinir krizleri, kimseye güvenmeme, tragedya, trajikomedi, sarkazm, beddualar, hakaretler, sayısız kendinden geçiş… bu kitabı okumayın okutmayın. bunu beğenen bir societynin akıl sağlığından şüphe etmekteyim.
kitapta temel olarak küçüklüğünde çok ama (1 saniyelik bekleyiş) ÇOK travmatik olaylar hani akıl hayal edemeyeceğiniz cinsten hepsini doldur poşete şeklinde sırf listede işaretlenmemiş travma kalmasın diye hepsinin içinden geçmiş bir abi var. her 100 sayfada bir duygu durumuna dair yeni bir çözümleme öğreniyorsunuz neyi neden yaptığına dair yeni bir travma paketi açılıyor. şimdi kitap başından beri jude’un bacakları… o kadar büyük problem ki hani ansızın bacaklarının ağrısı yüzünden kusuyor bazen bayılıyor bazen tekerlekli sandalyede gezdiriyorlar utanıyor buna bazen yüzüyor koşuyor merdiven tırmanıyor çok çeşitli hisler besliyordum bacaklarına ve asla anlayamadım uzun bir süre aralarındaki ilişkiyi. genel olarak temastan kaçınması hep uzun kıyafetler giymesi yüzünden kendini kestiğini ve tecavüze uğradığını en baştan anlayabilmiştik ama onlara dair de böyle açıklamalar beklemiyodum. 13-15 yaş aralığında sex işçisi olarak çalıştırılıyor just erkeklerle bahsettiğim erkekler de gelip buna “benim senin
Xoşbəxt olmağaMutluluk
Hər kəsin axtardığı bu “xoşbəxtlik” nədir və necə hiss etdirir? Nə zaman bilə-bilərik ki xoşbəxtik?
Bu kitabda xoşbəxt olmağımız üçün hər səhifə tövsiyələrlə dolu idi. Bəli, bəli... xoşbəxt olmağın formulası. Oxuduqca “hə, bunu bilirəm, bu çox sadədir, bu da çox asandır axı. Yəni xoşbəxt olmaq üçün elə bunları etmək bəs edir ki?” deyəcəksiz. Sadə görünsə də, əmin olun ki bunları etmək bəzilərimiz üçün olduqca çətindir. Bəs bunlar nədir?
1. Hər gün eyni vaxtda sadəcə DAYAN, özünə sakitlik ver.
2. Bir həftədə 168 saat var. Bu saatdan biraz da bədəninə qulluğa ayır. Bura təbiətdə gəzmək, düzgün nəfəs almağı öyrənmək və ya yoqa etmək aid ola bilər.
3. Zehni və fiziki enerjini qurutma! Düzgün qidalan. Bəzən kefsiz, yorğun və yaxşı yata bilməməyin tək səbəbi qidadır.
4. Həyatın boyu öyrən və mütləq tətbiq et.
5. Özünü tanımağa vaxt sərf et. Etdiklərini yazaraq şəxsi analizetməni vərdiş halına sal.
6. Erkən oyan ki günəşin gücünü tapasan. Vacib olan yuxunun kəmiyyəti yox, keyfiyyətidir.
7. Musiqiyə vaxt ayır. Ən az günəş qədər enerj verir.
8. Sözlərivə diqqət et. Gözəllik istəyən, gözəllikdən danışsın. Mantraların gücünü özüvə yönəlt.
9. Etdiyin hərəkətlərlə xarakterini formalaşdır. Bunlar vərdişə, sonra isə taleyinə çevrilir.
10. Ən əsası, sadə ol. Fikrini sadəcə məqsədinə yönəlt. Uğur üçün mənalı olan hərəkəti et ki, həyatın da mənalı olsun.
KUVÂYİ MİLLİYE DESTANINazım Hikmet Ran
Genco Erkal'ın sesiyle kitabı okumak etkileyiciliğini kat be kat arttırdı, müzikal desteği ve diğer okuyucular mükemmel bir tat bıraktılar damağımda. Nazım Hikmet'in inceliğini yine Fazıl Say'ın oratoryosundan tanımıştım, o zariflik bu kitapla yine pekişti içimde. Ayrıca Muammer Sun'un "Sevda Çiçeği" müziği bir o kadar yakışıyor kitapla.
İyi okumalar.
1. BAP, KARAYILAN'IN HİKAYESİ
«Karayılan der ki : Harbe oturak,
Kilis yollarından kelle getirek,
nerde düşman varsa orda bitirek,
vurun ha yiğitler namus günüdür...»
2. BAP, 1919 İSTANBUL'UN HÂLİ VE ERZURUM VE SİVAS KONGRELERİ VE
KAMBUR KERİM'İN HİKAYESİ
«Ey bin kocadan arta kalan bilmem neyi bakir» Tevfik Fikret, 'Sis', İstanbul'un devrini tasvir eden bir mısrası.
"Erzurum'da yaz gelip de bastı mıydı sıcaklar.
Erzurum'un düzdür, topraktır damı.
Erzurum güzelleri giyer, balam,
incecik ak yünden ehramı.
Yürek boynun büker, balam,
Erzurumlu türkülere.
Halim selimdir Erzurum'un adamı
ve lâkin dönmesin gözü bir kere!..."
Sivas, mandayı kabul etmedi fakat,
«Hey gidi deli gönlüm,»
dedi,
«Akıllı, mutlu, sabırlı deli gönlüm,
ya İSTİKLÂL, ya ölüm!»
"Usta, ovdu Kerim'i bayıltıncaya kadar.
Sonra, zifte koydu bu kırılmış dal gibi çocuk gövdesini.
İllüziyalı ReallıqEdebiyat
(Qeyd: Spoyler!)
“Kitab yazmaq ikinci dərəcəli işdir. Mən faşizmə qarşı vuruşmağa gəlmişəm!” deyən yazıçının “1984” romanı (370 səhifə) amerikan dərgisi olan “Newsweek”in 2010-cı ildəki “Dünyanın on ən mühüm kitabı” siyahısında “Hərb və sülh” epopeyasından sonra ikinci yeri tutmuşdur. Totalitarizmə hüdudsuz nifrətdən yoğrulmuş bu əsər əsl qiyam şərqisidir. Üç hissədən ibarət olan romanın birinci hissəsində yeni dünya nizamı, o nizama şüurlu bir şüursuzluqla boyun əymiş Uinston Smit və onun çirkab dolu həyatıyla rastlaşırıq. Yeni dünya nizamı belə qurulmuşdur: tək planet, tək planetin üç hakim dövləti olan Okeaniya, Avrasiya və İstasiya (Şərqi Asiya). Kitabda Avrasiya və İstasiyaya haqlı səbəbdən ötrü geniş yer verilməyib. Hadisələr büsbütün Okeaniyada, İngiltərə - Londonda cərəyan edir. Burada sistem necədirsə, digər iki imperialist ölkədəki “vəziyyət də buna bənzəyir” yox, birbaşa bununla ekvivalentlik təşkil edir. Amerika və İngiltərəni özündə birləşdirən Okeaniya istibdad ölkəsinin sistemində üç təbəqə mövcuddur: Xarici Partiya, Daxili Partiya və Partiya üçün “fəqir həqirlər” sayılan proletariat. Piramidal strukturun başında virtual lider “Böyük Qardaş” dayanır, hansı ki, o, iqtidar partiya “İngsos”un yaradıcısıdır (düzdü, Böyük Qardaşın təbiricə desək, İngsos yaradılmayıb, o həmişə var olub). Sonra əhalinin iki faizini təşkil edən ali təbəqə gəlir: Xarici Partiyanın üzvləri - dövlətin varlı və inzibatçı nümayəndələri. Onlarda həmişə ən yaxşı məişət, ən yaxşı geyim, yemək, xırdavat olur. Lakin buna baxmayaraq, onlar da daim nəzarət altında saxlanılır. Ümumiyyətlə, partiya üzvləri hər zaman (24 saat), hər yerdə teleekranlar tərəfindən izlənilir. Günümüzün kameralarının sənə, mənə göz qoyduğu kimi. Sadəcə kameralardan fərqli olaraq, teleekranlar səni izləməklə
10/10
Beğendi
·2023 70. kitabı
Öncelikle selam değerli okurlar. Spoiler var ama bence çok da şey değil. Sonuçta bir olay yok kitapta. Mektuplar var. Ben bazı mektupları vereceğim ve mektupları yazanlar hakkında birkaç bilgi. En etkilendiklerimi yazacağım tabii. Her neyse ona göre okuyun.
Fransız direnişçilerinin ölmeden önceki son mektuplarını konu alıyor alt başlıkta da yazdığı üzere. Komünist partilerindeki üyelerin acımasızca öldürülmesi üzücü. Çünkü çoğu ölümü kabullense de uzun bir hayatı da hak ediyordu bence. Kimse öldürülmeyi hak etmez, herkesin önünde yaşaması gereken uzun bir ömür var… Gerçi herkes demeyelim absürt kaçmasın. Çoğu kişi demek daha doğru. Çünkü bazı kesim ölümü hak ediyor, her neyse konumuzdan daha fazla sapmayalım.
Çok üzücü sayfalardı benim için. Önsözde de belirttiği gibi her okur kendine göre okuyacaktır. Ben kendime göre okudum ve gözyaşlarımı tutamadım :,)
Bazı direnişçileri örnek olarak göstermek isterim. Misal sayfa 14’te;
“GEOROES PITARD
1897'de doğdu. Avukat. Seine bölgesi Sendikalar Birliği Hukuk Konseyi ve Halka Yardımcı Avukatlar Derneği üyesi. 1940'tan itibaren, takibe uğrayan yurtseverlerin savunmasını üstlendi. 25 Haziran 1941'de tutuklanarak Cherche-Midi cezaevine konuldu, daha sonra Compiegne'e sevkedildi 20 Eylül 1941 günü Mont-Valerien kalesinde kurşuna dizildi.”
Yorumsuz…
Sayfa 16’da da; JEAN CATELAS geçiyor…
“1894 doğumlu. 1914-18 Savaşı eski muhariplerinden savaş madalyası sahibi. Amiens Demiryolu işçileri Sendikası eski sekreteri. Fransız Komünist Partisi Merkez Komitesi üyesi. 1936'da Amiens birinci bölge milletvekili seçildi. İspanya iç savaşında gönüllü Enternasyonal Tugaylar üyesiydi. l'Humanite gazetesinin yayımı sürdürmesi gereğine duyduğu sarsılmaz inançla, legal imkanları denedikten sonra gazetenin 1940 Haziranından itibaren illegal olarak
Görünen ile görünmeyen arasındaki ince çizgi, Tomris için söylenmiş sanki. Tomris yaşlılığı kabul etmediği için torununa ismiyle hitap ettirmiş, gizemli bir kadın.
Umay, anne ve babasını trafik kazasında kaybetmiş, babaannesi Tomris tarafından büyütülmüştür. 17 yaşına geldiği zaman, Tomris hayatını kaybetmiştir. O güne kadar sadece ismen bildiği amcası Olcay ailesi ile Tomris aradığı için geldiklerini, Tomris, son anlarında Umay'ı 18 yaşına doldurana kadar (1,5 yıl) yanlarında götürmesini vasiyet etmiş, amcası da Umay istemese de, bu vasiyeti yerine getirmek için Umay'ı yanlarında gelmeye ikna eder. Olcay, eşi Nuray ve oğlu Taylan ile birlikte Kapadokya'da butik otel işletmektedir. Umay'a otelde bir oda ayarlanır.
Umay Kapadokya'ya geleli yaklaşık bir yıl olmuştur. İstanbul'a döneceği günü iple çekmekte ise de; amcasına, yengesine ve kendisinden bir yaş küçük kuzenine de alışmıştır iyice.
Bir gün sabaha karşı otele gelen isminin Halas olduğunu öğrendiği kişi, Umay'ı görünce Tomris diyerek şaşırır.
Halas, Tomris ' i nereden tanıyordu?
Umay' in henüz bilmediği gizli gücü neydi?
Umay'ı kimler öldürmek istiyor?
Halas, Umay' ı korumak için mi, öldürmek isteyenler ile birlikte mi çalışıyor?
Serinin ilk kitabı Tomris kitabını severek okudum. Devamını sabırsızlıkla bekliyoruz.
Kendi kendine "Gerçek güç..."dedi. "...elde etmek değil, kabullenmektir."
Tomris ölmüştü ve o hala bunları düşünüyordu. İnsan zihninin bir garipliği... İçinde bulunduğu ızdırabı bastırmak için daha önemsiz küçük şeylerle kendini meşgul edip o anda katlanılamaz olandan uzaklaşıyordu.
Birden zaman dondu. Her şey durdu. İşte tam da o anda Halas, tanışdıklarında farkında bile olmadan ismini söylediğini anladı. Gerçek ismini...
Kendi kendine "Gerçek güç..."dedi. "...elde etmek değil, kabullenmektir."
İlk
