27 Mayıs Anayasası’nın Komisyon Sözcüsü Prof. Muammer Aksoy’u apar topar cezaevlerine attığınızı da unutun. Size karşı çıkan, sizden olmayan, size boyun eğmeyen ne kadar aydın varsa hepsini cezaevlerine doldurun.
İlhan Selçuk’u tutuklayın, Çetin Altan’ı, Doğan Avcıoğlu’nu, İlhami Soysal’ı, Emil Galip Sandalcı’yı, Altan Öymen’i, Oktay Kurtböke’yi, Doğan Koloğlu’nu, Ali Sirmen’i, Adil Özkol’u, yayımcı Muzaffer Erdost’u, Remzi İnanç’ı, avukat Halit Çelenk’i, Niyazi Ağırnaslı’yı, Prof. Rauf Nasuhoğlu’nu, Prof. Ahmet Abdik’i, Nihat Şişli’yi, Doç. Mete Tuncay’ı, Prof. Sadun Aren’i, Prof. Özer Ozankaya’yı, İsmail Beşikçi’yi tutuklayın...
İstanbul Hukuk Fakültesi öğretim üyesi Doç. Server Tanilli, “Uygarlık Tarihi” adlı ders kitabından ötürü Devlet Güvenlik Mahkemeleri önüne çıkarıldı. Ve Tanilli beş yıldan on yıla kadar hapis cezalarının gölgesi altında şöyle haykırdı:
- Doğrudur veya yanlıştır, taraftar olunur veya olunmaz, bir bilim adamı olarak kabul ettiğim metod, görüş ve düşüncelerimden dolayı kime karşı sorumluyum? Yaşadığım çağa ve topluma karşı... Ya mahkemelere?.. Asla!
Reklam
Doc hâlâ doğruları seviyordu, ama bunun herkesçe paylaşılan bir sevgi olmadığını ve çok tehlikeli bir metres olabileceğini biliyordu.
“Belki de hazır değilsin. Ya da yardıma ihtiyacın var.”
“Nasıl bir yardım?”
“İnsanın tek başına yapamayacağı şeyler vardır. Senin yerinde olsaydım,o olmadan bu kadar büyük bir şeyi yapmaya kalkışmazdım.
“Ne olmadan”diye sordu Doc.
“Sevgi,”diye cevap verdi kahin.
“Seni çoktan bir yerlere tıkmış olmaları lazımdı,”diye devam etti Doc. “Böyle malsız mülksüz mutlu olmak suçtur bu dünyada?”
Doc eski yaşantısına dönebilmeyi öyle çok istiyordu ki. Yetişkin bir erkeğin yeniden çocuk olmayı dilemesi gibi,çocukluğun sıkıntılarını unutup o günleri özlemle anması gibi bir şeydi bu.
Reklam
Reklam