Tartışılacak şeylerin neler olduğu önceden belli zaten. Bunların tartışılması bile gerekli değil. Tartışılması, herhangi bir sonuca da ulaştırmıyor; yalnız, birkaç kişinin birkaç saat boyunca birtakım büyük adlar sayıp gölgelerine sığınarak, "bence" sözünü her cümlenin altında sezdirerek olmadık saçmalan kafalara kaka kaka yinelemesinden öteye geçmiyor.
Zira belli bir anda önyargılarımızın ötesindeki doğruları görebilmemiz, kendimize dair bir talepte bulunmadan başkalarını sevebilmemiz ve yaptığımız şeye kendimizi tam anlamıyla kaptırdığımızda ortaya çıkan coşkuyla yaratmamız, bir anlığına da olsa tüm bunları görebilmemiz sonraki tüm davranışlarımıza anlam ve yön kazandırmak için bir temel oluşturur.