Sen kocaman çöllerde bir kalabalık gibisin,
Kocaman denizlerde ender bir balık gibisin.
Bir ısıtır, bir üşütür, bir ağlatır, bir güldürür;
Sen hem bir hastalık hem de sağlık gibisin.
Eskiden daha fazla gücüm vardı, şimdi yok. Yalnızca konuşabiliyorum, bu beni bazen alıp götürüyor ve kendimi aşarak uzaklara gidiyorum. Fakat hep yalnız başıma oturarak çalışmak, bunu artık beceremiyorum.”