Hatice Özay
@ddiotima
En güzel baharlar benim oldu.Evren’den torpilim var!
Rehber Öğretmen
Denizli
Burdur, 10 Temmuz 1987
53 okur puanı
Şubat 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Shakespeare’in yazdığı en karanlık, en vahşi ve en kanlı trajediyi bitirdim: Titus Andronicus.
Roma Generali Titus ile Got Kraliçesi Tamora arasındaki o korkunç intikam sarmalı beni kelimenin tam anlamıyla dehşete düşürdü. Güç hırsı, ihanet ve fedakarlığın sınırlarını zorlayan bir başyapıt.
Klasik Shakespeare çizgisine alışık olanlar için çok sert ama kesinlikle sarsıcı bir deneyim!
Keyifli okumalar
Reklam
Okurken hep düşündüğüm şey şu oldu; ‘Şimşek ‘ romanın ismi acaba nerden geliyor .Hangi sayfada bahsi geçecek ?
Merakım romanın sonlarına doğru giderildi .
Ahhh Peyami Safa ! Ne denebilir ki roman için .Yine yapmış yapacağını kelimelerle dans etmiş resmen …
Ahh o Müfid…Ahh o kahrolası Pervin ve Sacid…
Okurken kah üzülüp kah kızacak bu kadar da olmaz diyeceksiniz .
Bir tarafta saf ve masum duygularla seven Müfid ,diğer tarafta sadece arzularını düşünen ,insanlıktan nasibini almamış ,ruhsuz ,duygusuz Sacid …Ve ikisi arasında kalan Pervin..Kocasını pervasızca aldatan Pervin…
Bu üç karakter üzerine oldukça mükemmel edebi dil ile yazılmış bir eser .
Keyifli okumalar
‘Sarı Yüz’ beyaz bir yazar olan June’un, ölen arkadaşı Athena’nın taslağını çalarak ‘Juniper Song’ adıyla parlamasını ve ardından gelen o muazzam paranoyayı anlatıyor.
‘En büyük hırsızlık, bir başkasının hayatını ve emeğini çalmaktır.’ R.F. Kuang’dan modern çağın hırslarına, Twitter linçlerine ve başarı takıntısına dair yazılmış bir kitap.
Okurken zaman zaman June’a kızdım, zaman zaman da sosyal medyanın acımasızlığı karşısında dehşete düştüm.
Çağımızın yeni çıkan kitapları arasında başarılı olan bir kitap …
Keyifli okumalar
Aşkın saflığına değil, insanın karanlığına bakan bir metin…
Kreutzer Sonata, kıskançlığı yalnızca bir duygu değil, yavaş yavaş insan ruhunu kemiren bir tutku olarak anlatıyor. Evlilik, arzu, ahlak ve sahip olma fikri üzerinden insan doğasının en kırılgan yerlerini sorguluyor.
Tolstoy aşkı, evliliği ve tutkuyu yüceltmek yerine onları sorgu masasına yatırıyor. Sevginin ne zaman sahiplenmeye, tutkunun ne zaman yıkıma dönüştüğünü gösterirken, okuru da kendi ahlaki yargılarıyla baş başa bırakıyor.
Bazı kitaplar olay anlatır, bazıları insanın içine ayna tutar; bu kitap ikinci türden. Bittiğinde bir hikaye değil, zihinde dolaşan huzursuz sorular kalıyor.
Keyifli okumalar
“İntihar Dükkanı”nı okurken aslında bir dükkanın değil, umudunu kaybetmiş bir dünyanın kapısından içeri giriyoruz. Her şeyin karanlıkla beslendiği, mutsuzluğun normalleştiği bir düzen… Ama tam da bu noktada kitap bana şu soruyu sordurdu: İnsan gerçekten umudu kaybettiği için mi vazgeçer, yoksa vazgeçmeyi seçtiği için mi umudunu kaybeder?
Bu hikaye ilk bakışta karamsar gibi görünse de, satır aralarında hayatın ne kadar inatçı olduğunu hissettiriyor. Çünkü en karanlık yerde bile bir ışık ihtimali hep var. Belki de mesele, o ışığı görmeye cesaret edip edememek.
Kitap bana şunu düşündürdü: Hayat bazen ağır, bazen yorucu, bazen de anlamsız gelebilir. Ama yine de devam eden bir şey var içinde küçük bir ihtimal, küçücük bir sebep, hatta bazen sadece alışkanlık bile olsa… Ve belki de insanı hayatta tutan şey tam olarak bu: tamamen bitmeyen o ihtimal.
“İntihar Dükkanı”, ölümü anlatıyor gibi görünse de aslında yaşamın değerini sorgulatıyor. Ve bana göre en güçlü tarafı da bu: Okuyana rahatsız edici bir ayna tutması. Çünkü bazen en büyük farkındalık, en karanlık hikayelerin içinden çıkıyor.
Keyifli okumalar
Reklam