Hatice Özay
@ddiotima
En güzel baharlar benim oldu.Evren’den torpilim var!
Şu anda okuduğu kitaplar
Evlenmek istemeyen asi bir kadın (Katherina) ve onunla iddia uğruna evlenip onu “Yola getirmeye” çalışan dik kafalı bir adamın (Petruchio) trajikomik çatışması.
Kitap boyunca “Hırçınlık kimde? Toplumda mı, Katherina’da mı?” diye sormadan edemiyorsunuz. Karakterlerin birbirini alt etmeye çalıştığı sahneler adeta bir tiyatro sahnesi gibi gözümün önünde canlandı. Dönemine göre manipülasyonu ve insan psikolojisini harika işlemiş dahi yazar.
Keyifli okumalar
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Vişne Bahçesi’nin edebi değerine ya da yazıldığı dönemin şartlarına saygım sonsuz. Fakat bugünün gözüyle okuduğumda beni içine çekmeyi başaramayan, fazlasıyla durağan ve heyecansız bir metindi.
Çehov’un tarzı veya bu eserin temposu bana pek hitap etmedi. Klasik okumayı sevsem de bu sefer aradığım tadı bulamadım.
Keyifli okumalar
Tarih, kazananlar tarafından yazılır derler; tıp tarihi de kadınların bilgisinin, emeğinin ve şifasının nasıl çalındığının tarihidir.
Cadılar, Ebeler ve Hemşireler kitabını okurken içimdeki adalet duygusunun nasıl sarsıldığını tarif edemem.Kitap, cadı avlarının aslında tıp alanındaki ilk büyük tasfiye hareketi olduğunu gözler önüne seriyor. Halkın içinden çıkan, bitkileri tanıyan, doğumu kolaylaştıran o bilge kadınlar, eğitimli elit erkeklerin kurduğu tıp tekeline kurban edilmiş. Kadınlar şifacıyken birden sadece emir kulu olan ‘hemşireler’ konumuna indirgenmiş.Okurken ‘biz bu günlere nasıl geldik’ sorusunun cevabını çok net görüyorsunuz. Kısa ama tokat gibi çarpan, her kadının kütüphanesinde bulunması gereken bir manifesto niteliğinde. Kendi tarihimizi öğrenmek ve unutturulan şifacı kadınlara neler yapıldığını -ki bu acımasızca canilik -kesinlikle okumalısınız.
Keyifli okumalar
Roman iki ana bölümden oluşuyor.Birinci bölüm Ferit’in pansiyonda geçirdiği buhranlı günleri ve halüsinasyonlarını konu alırken, ikinci bölüm Matmazel Noraliya’nın (Nuriye) günlüğünü ve kendi “ben”ini yok etme sürecini anlatıyor.
“Peyami Safa’nın kendi deyimiyle en fazla beğendiği eser…”
Peyami Safa’nın psikolojik tahlillerdeki dehasına saygım sonsuz ama Matmazel Noraliya’nın Koltuğu benim için oldukça yorucu bir okuma süreci oldu. Dönemin felsefi ve tıbbi terimlerinin yoğunluğu, ağdalı dil kullanımıyla birleşince hikayenin akıcılığını ciddi şekilde baltalamış. Karakterin iç dünyasında kaybolmaktan ziyade, eski kelimelerin ve bitmek bilmeyen betimlemelerin içinde boğulduğumu hissettim. Klasik severleri bile zorlayacak bir temposu var.
Keyifli okumalar
Shakespeare’in yazdığı en karanlık, en vahşi ve en kanlı trajediyi bitirdim: Titus Andronicus.
Roma Generali Titus ile Got Kraliçesi Tamora arasındaki o korkunç intikam sarmalı beni kelimenin tam anlamıyla dehşete düşürdü. Güç hırsı, ihanet ve fedakarlığın sınırlarını zorlayan bir başyapıt.
Klasik Shakespeare çizgisine alışık olanlar için çok sert ama kesinlikle sarsıcı bir deneyim!
Keyifli okumalar
