Delilik şüphesiz aptallıktan iyidir. Delilik ,var olmuş bir zekanın yok oluşudur; aptallık,var olmamış bir zekanın var olmamaya devam edişidir.Deliliğin hiç olmazsa mazisi şanlı.Aptallığın şerefli bir tarihi bile yok.
Vicdanımız kuruyor.Babalarını erken kaybetmiş yetim çocukların masum başlarını koyacakları göğüsler çoktan çöktü,farkında mısınız?Göğüs çöktükçe zulüm tepemizde kalıyor.Kavisli ve dolaşık geçmişimizse ,bozuk düzenimizin telleri olmuş.Duyduğunuz sesler bu yüzden içli ve bu kadar derinden geliyor. 
Bu dünyada her şey ne bayağı,ne beyhude,ne kirliydi!…Bu dünyada güzellik bir hayal,sezgi bir efsane ,asalet ve zarafet ,insanın üstünde hafif bir cilaydı.
Onun için zaman ,bütün müesses şeyleri temellerinden sarsan inkılap rüzgarıydı;onun için zaman kalplerdeki ihtilaç [çarpıntı] ve yüzlerdeki endişeydi ;herkes ,arkasından mütemadiyen itildiğini hissediyor;fakat ne iteni ,ne de gittiği yeri biliyordu.Onun için zaman ,mazinin bereketini ,azametini,ismet ve nezahetini [namus ve temizliğini ] yapmış bütün unsurları birer birer çiğneyen gizli ve obur canavardı.