ayşegül b.
@ddlays
"Reddedilmek öldürür,
sabırsız yapar doğru da yanlış da çıksa bir şüphe,
kıskançlık şiddetli bir ölüm getirir,
hayatı karıştırır uzun süren bir hasret,
unutulma korkusuna iyi gelmez
talihe umut bağlamak.
Kesin ve kaçınılmaz ölüm var bunların hepsinde,
ama ben yaşıyorum yine de
kıskandığım, hasret duyduğum, reddedildiğim halde
ve emin olarak beni öldüren şüphelerden,
ne görülmemiş bir mucize!"
O zamanlar sadece huzur, sadece dostluk, sadece uyum vardı; kıvrık sabanın ağır demiri, henüz ilk anamızın cömert karnını deşmeye cesaret etmemişti. O kendisi, verimli ve geniş göğsünün her yanından, o zamanlar kendisine sahip olan çocuklarını doyuracak, yaşatacak, sevindirecek şeyleri zorlanmadan sunardı.
İçki ile ilk ilişkilerimi, ilk sarhoşluğumu ve tiksintimi anlattım. Ve beni sonunda her zaman yenilgiye uğratan şeyi söyledim. Bu, içkinin kolay elde edilebilir olmasıydı. İçki yalnız elde edilebilir olarak kalmamış, gelişen hayatımın her şeyi beni ona doğru itelemişti. Sokaklarda bir gazete satıcısı, bir denizci, bir madenci, uzak ülkelerde dolaşmış bir insandım ben. İnsanlar konuşmak, gülmek, övünmek, rahatlamak, yorucu gün ve gecelerin sıkıcı işlerini unutmak için hep içki sofrası başında buluşurlardı. Meyhane bir toplantı yeriydi. İnsanlar meyhanede, çok eskiden insanların mağaralarının önünde yaktıkları ateşin başında toplandıkları gibi toplanırlardı.
Sayfa 40
John Barleycorn’un -yani alkolün, yani içkinin demek istiyorum. Bundan böyle içki ve ayyaşlığı John Barleycorn diye anacağım hep- tabutunun çivilerini çakacak olanlar karılar, kızkardeşler ve analardır…
Sayfa 38
