Ayşe Keleş

Ayşe Keleş
@dedimki
Yazar,Güzellik Uzmanı Eğitmeni
İZMİR
855 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
İYİLER KÖTÜLER Pandoranın kutusu açıldı Kötülükler derin uykusundan uyandı. İyiler azaldı kötüler azdı... Adalet, güçlünün yanında yer aldı. Para, vicdanları satın aldı. İnsanın, insana yaptığını, hiç bir canlı yapmadı... ve ölüm geldi bir gün Bu dünyanın kazananı olmadı... Ayşe Keleş İnsanlığa inancımı kaybetmemeye çalıştığım ,kelimelere dökemediğim duygular içindeyim. Hak, hukuk, ahlak, vicdan ve merhamet gibi insanı insan yapan değerler her gün kan kaybediyor. Kötülüklerin, kötülerin perdesinin kapandığı, iyilerin iyiliklerin kazandığı mutlu bir dünya istiyorum. Bir ömür daha lazım bize çünkü ilkini ümit ederek, kötülerin zulmünü çekerek geçirdik.
Şiir
Hangi tür kitapları seviyorsun? 🔎 Polisiye 💕 Romantik 🚀 Bilim Kurgu 🏰 Fantastik 📖 Klasik 🧠 Kişisel Gelişim 🏛️ Tarih 😱 Gerilim
SEN VE BEN Toplayıp çarptığım Böldüğüm çıkarttığım Her işlemin sonucunda sen varsın... Uyudum uyandım hep aklımdasın... Gittim geldim yolumdasın... elimdesin düşümdesin solumdasın Gülen yüzüm göz yaşımdasın Ben sana müebbet alan mahkum Sen kalbimi çalan hırsızsın... Ayşe Keleş
Şiir
UMUT Uykusuz gecelerim olsun, Sabahlar benim... Tipiler içinde üşüsem, Baharlar benim... Ben dallarımda hep Umuda çiçeklenirim... Aldanırım Yanılırım Sonunda yine ben kazanırım... Küserim Barışırım Gülerim Ağlarım Uzaktan izlemem Hayata karışırım İnsanım; gerekirse savaşırım... Umutla kürek çeker yorgun kalbim Rüzgara yelken açarım... Düşerim Kalkarım Hayal kurarım Bitti dediğim yerden Yeniden başlar insan yanım... Ayşe Keleş
Şiir
KALBİM BU YALANA İNANMAZ ''Canımdı şimdi el gibi alevdi kordu şimdi kül gibi benim için güzel bir rüyaydı bitti.'' desem de Kalbim bu yalana inanmaz... Ne söylesem nafile Vaz geçmek mümkün Görmemek mümkün Bir bütünün yarısı gibi Kalbimdekini öldürmek ne mümkün? Ayşe Keleş
Şiir
DOĞARKEN AĞLADI İNSAN Her şiire bir gül dikiyorum Parmağımdan kan damlıyor... Aslında ruhum mutlu bir çocuktu Büyüdü kalbim, büyüdü yalnızlıklar O beni hiç anlamıyor... Benim, durgun masmavi gök yüzüm, denizlerim hiç olmadı Papatya fallarımda, hiç seviyor çıkmadı Ellerim kan revan bıraktım uçurtmamın iplerini Başka rüzgarlarda başka bir gök yüzünde yol aldı... içimde hala kağıttan gemiler yapan bir çocuk var Oysa kağıttan gemiler hep batar... Biliyorum
Şiir