Ayşe Keleş

Ayşe Keleş
@dedimki
Yazar,Güzellik Uzmanı Eğitmeni
İZMİR
855 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
YÜREĞİM BİN KİLİTLİ BİR KAPI Bir orman yanıyor içimde İki damla göz yaşı söndürmeye yeter mi? Yüreğime sığdırdım onca acıyı,ayrılığı zulmü aldanmışlığı gönül bilmem bu kadar yüke dayanır mı? Bir adım gelene bin adım koştum gün geldi Sevginin hamalı oldum En çok da ben dost bildiklerimden arkamdan vuruldum... Çiçekli bir halı gibi dokumaya çalıştım hayatı Üzerine
Şiir
Hangi tür kitapları seviyorsun? 🔎 Polisiye 💕 Romantik 🚀 Bilim Kurgu 🏰 Fantastik 📖 Klasik 🧠 Kişisel Gelişim 🏛️ Tarih 😱 Gerilim
✨ BAYRAM İŞTE... ✨ Komşular, O güzel telaşlar... Neşeyle içilen kahveler, Ütülenip giyilen yeni giysiler... Öpülen eller, Toplanan şekerler. Biraz annem, Biraz babam. Biraz da çocukluğum... Bayram işte, Biraz durgun Biraz yorgun Biraz buruk yine de umutlu yine de mutlu Hep sevgiden geçer yolu... Kucaklaşalım yaşatalım yeniden o sevinç, neşe dolu çocukluğumuzu... Ayşe Keleş Bir avuç dua, bir kucak sevgi, sıcak bir mesaj, kapatır mesafeleri birleştirir gönülleri kalbiniz huzur dolsun, Ramazan bayramınız mübarek olsun. Sevgiler...
Şiir
DUYDUM Kİ Duydum ki Hüzün gecelerinden azap olup ruhuna akıyormuş... Gözlerin hangi şarkıya düşse ağlıyormuş... Kalbinde yüksek topuklu pişmanlıklar tuttuğun eller bir bir bırakıp gidiyormuş... Gün gelecek Başını soğuk duvarlara yaslayacaksın Yastığını göz yaşlarıyla ıslatacaksın Çaresizliği, incinmişliği beklemeyi ümit etmeyi özlemeyi benim gibi sabahı olmayan geceleri anlayacaksın...
ÖNCE SONRA Önce sevmeyi öğrendim, Sonra sevmeyi, Yine sevmeyi, severken gitmeyi, Terkedilmeyi. Sonra, Sokak çocuğunun gözlerini giyindi kalbim, İçinden kayıp düşen yıldızları, Tutmadı... Çatlaklarından sızan ışığı, Görmedi... Enginlere açılan rüzgarları yoktu, Cesareti yoktu, Seviyorum derken, hep kaybetmekten korktu. Sonra, dudağını ısırdı kelimelerin, Sol yanına dokundu gizlice, "Hadi git bakalım," dedi,
KIRGINIM Konuştum anlamadın... sustum anlamadın... Uykularımı kaçırdım gülüşlerimi darağaçlarına astım Don kişot gibiydi kalbim Anladım ki hep yeldeğirmenleriyle savaştım... Senden sonra Tamir etmeye çalıştım kalbimi Anladım ki Çatısız evler her yağmurda ıslanırmış... Sahipsiz kalbin gidecek yeri olmazmış... Kalabalıklara karıştım Çingene kızın ellerinden kendim için
Şiir