Ayşe Keleş
@dedimki
Doğarken ağladı insanŞiir
Her şiire
bir gül dikiyorum
Parmağımdan
kan damlıyor...
Aslında ruhum
mutlu bir çocuktu
Büyüdü kalbim,
büyüdü yalnızlıklar
O beni
hiç anlamıyor...
Benim,
durgun
masmavi gök yüzüm,
denizlerim hiç olmadı
Papatya fallarımda,
hiç seviyor çıkmadı
Ellerim kan revan
bıraktım
uçurtmamın iplerini
Başka rüzgarlarda
başka bir gök yüzünde
yol aldı...
içimde hala
kağıttan gemiler yapan
bir çocuk var
Oysa
kağıttan gemiler
hep batar...
Biliyorum
tamir edilemez
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
İnsanŞiir
Dün baş koyduğu yastığı, bir gün ateşe verip yakandır,
Menfaat için dostunu, gün gelir uçurumdan atandır.
Gölgesinde dinlendiği ağacı, baltaya sap yapandır;
En büyük düşman şeytan değil, vicdanı körelmiş insanlardır.
Ayşe Keleş
#insan #vicdan #vefasızlık #nankörlük #insanlık #vefa #sitem #felsefe #edebiyat #toplumsaleleştiri #yazar #şiirsokakta #gününşiiri #ayşekeleş
YORGUN MAVİ
Kapımı kilitlediğim sadece tahta bir sürgü değil;
Aslında dünyanın zulmüne kapattığım kalbimdir.
Yoruldum artık her sabah gökyüzünü maviye boyamaya çalışmaktan...
Ne çok çiçek biriktirdim heybesinde taş taşıyanlar için, Allah şahidimdir.
#Şiir #Edebiyat #YorgunMavi #Yalnızlık #İçselYolculuk #HuzurArayışı #Mavi #DuygusalSözler #HayatYorgunluğu #İnsanlık #GününŞiiri #YazarlarSokağı #MaviDüşler
BİZİ ÖLDÜRMEYEN ACI GÜÇLENDİRİRİnsan ve Duygular
Orta Anadolu’nun kadim geleneklerinden biridir "Yılkılık". Köylüler ve çiftçiler, yıllarca her türlü işlerinde kullandıkları, ekmeklerini paylaştıkları atlar yaşlanıp güçten düştüğünde onları "yılkılığa" ayırırlar.
Bir atın yılkılığa ayrılması, aslında onun gözden çıkarılması demektir. Sahibi artık o atı beslemek ya da ahırında barındırmak istemez. Akşam vakti sürü içeri alınırken, o yorgun atın yüzüne kapılar sertçe kapatılır. At, kapıyı tekmelese de, gitmemek için dirense de çaresizdir; tek başına vahşi doğanın kucağına, çetin şartlara terk edilir. Sahibi içinden, "Eğer bu kışa dayanır, hayatta kalmayı başarırsa baharda onu geri alır, işlerimde yine kullanırım" diye geçirir.
Fakat o uzun ve dondurucu kış şartlarında vahşi hayvanlara karşı yaşam savaşı veren Yılkı Atı, bu süreçte daha da güçlenir. Uçsuz bucaksız dağların ve alabildiğine mavi gökyüzünün altında, aslında ne kadar özgürce koşabileceğini fark eder. Çektiği acılar onu ya öldürecektir ya da eskisinden çok daha güçlü kılacaktır.
Her birimiz kendi bozkırında bir yılkı atıdır aslında: Kimimiz çok erken yaşlarda, kimimiz hayatın orta yerinde kendi mücadelemizle baş başa bırakılıyoruz. Bir şekilde hayata atılıyor, kapılar yüzümüze kapandığında ayakta kalmayı öğreniyoruz.
Yılmak yok, yıkılmak yok. Rabbim hepimizi iyi insanlarla karşılaştırsın ve verdiği her haklı mücadeleden galip çıkarsın.
Ayşe Keleş
ÖZGÜRLÜK MÜ, ÖLÇÜSÜZLÜK MÜ?Düşünce
Son günlerde tanık olduğumuz üzücü saldırılar ve toplumsal olaylar karşısında derin bir üzüntü ve kaygı duyuyorum.
Modern ebeveynlik akımları, çocukları özgürleştirelim derken onları aslında bir ölçüsüzlüğe mahkûm etti. Bugün pedagojiyi yüzeysel yorumlayan yetişkinler yüzünden, "özgüveni kırılmasın" kaygısıyla sınır tanımayan, kural kabul etmeyen bireyler yetişiyor.
Kavramların içi hiç bu kadar boşaltılmamıştı:
Sınır koymaya "baskı" dediler,
Disipline "travma" dediler,
Vurdumduymazlığa ise "özgürlük" dediler.
Oysa gerçek özgürlük, sınırların bittiği yerde değil, sorumluluğun başladığı yerde yeşerir. Unutmayalım; çocuklar sorumluluğu da sorumsuzluğu da ilk önce ebeveyninden öğrenir.
#Ebeveynlik#Eğitim#Psikoloji#ÇocukGelişimi
#Toplum#Özgürlük#Sorumluluk#Disiplin#SınırKoyma#Farkındalık
#AyşeKeleş#GününNotu#YazarınKaleminden#Düşünce #ModernEbeveynlik
#Pedagoji#DeğerlerEğitimi#GelecekNesiller
Ayşe Keleş