Ayşe Keleş
@dedimki
Yazar,Güzellik Uzmanı Eğitmeni
İZMİR
853 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
YORGUN MAVİ
Kapımı kilitlediğim sadece tahta bir sürgü değil;
Aslında dünyanın zulmüne kapattığım kalbimdir.
Yoruldum artık her sabah gökyüzünü maviye boyamaya çalışmaktan...
Ne çok çiçek biriktirdim heybesinde taş taşıyanlar için, Allah şahidimdir.
#Şiir #Edebiyat #YorgunMavi #Yalnızlık #İçselYolculuk #HuzurArayışı #Mavi #DuygusalSözler #HayatYorgunluğu #İnsanlık #GününŞiiri #YazarlarSokağı #MaviDüşler
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
BİZİ ÖLDÜRMEYEN ACI GÜÇLENDİRİRİnsan ve Duygular
Orta Anadolu’nun kadim geleneklerinden biridir "Yılkılık". Köylüler ve çiftçiler, yıllarca her türlü işlerinde kullandıkları, ekmeklerini paylaştıkları atlar yaşlanıp güçten düştüğünde onları "yılkılığa" ayırırlar.
Bir atın yılkılığa ayrılması, aslında onun gözden çıkarılması demektir. Sahibi artık o atı beslemek ya da ahırında barındırmak istemez. Akşam vakti sürü içeri alınırken, o yorgun atın yüzüne kapılar sertçe kapatılır. At, kapıyı tekmelese de, gitmemek için dirense de çaresizdir; tek başına vahşi doğanın kucağına, çetin şartlara terk edilir. Sahibi içinden, "Eğer bu kışa dayanır, hayatta kalmayı başarırsa baharda onu geri alır, işlerimde yine kullanırım" diye geçirir.
Fakat o uzun ve dondurucu kış şartlarında vahşi hayvanlara karşı yaşam savaşı veren Yılkı Atı, bu süreçte daha da güçlenir. Uçsuz bucaksız dağların ve alabildiğine mavi gökyüzünün altında, aslında ne kadar özgürce koşabileceğini fark eder. Çektiği acılar onu ya öldürecektir ya da eskisinden çok daha güçlü kılacaktır.
Her birimiz kendi bozkırında bir yılkı atıdır aslında: Kimimiz çok erken yaşlarda, kimimiz hayatın orta yerinde kendi mücadelemizle baş başa bırakılıyoruz. Bir şekilde hayata atılıyor, kapılar yüzümüze kapandığında ayakta kalmayı öğreniyoruz.
Yılmak yok, yıkılmak yok. Rabbim hepimizi iyi insanlarla karşılaştırsın ve verdiği her haklı mücadeleden galip çıkarsın.
Ayşe Keleş
ÖZGÜRLÜK MÜ, ÖLÇÜSÜZLÜK MÜ?Düşünce
Son günlerde tanık olduğumuz üzücü saldırılar ve toplumsal olaylar karşısında derin bir üzüntü ve kaygı duyuyorum.
Modern ebeveynlik akımları, çocukları özgürleştirelim derken onları aslında bir ölçüsüzlüğe mahkûm etti. Bugün pedagojiyi yüzeysel yorumlayan yetişkinler yüzünden, "özgüveni kırılmasın" kaygısıyla sınır tanımayan, kural kabul etmeyen bireyler yetişiyor.
Kavramların içi hiç bu kadar boşaltılmamıştı:
Sınır koymaya "baskı" dediler,
Disipline "travma" dediler,
Vurdumduymazlığa ise "özgürlük" dediler.
Oysa gerçek özgürlük, sınırların bittiği yerde değil, sorumluluğun başladığı yerde yeşerir. Unutmayalım; çocuklar sorumluluğu da sorumsuzluğu da ilk önce ebeveyninden öğrenir.
#Ebeveynlik#Eğitim#Psikoloji#ÇocukGelişimi
#Toplum#Özgürlük#Sorumluluk#Disiplin#SınırKoyma#Farkındalık
#AyşeKeleş#GününNotu#YazarınKaleminden#Düşünce #ModernEbeveynlik
#Pedagoji#DeğerlerEğitimi#GelecekNesiller
Ayşe Keleş
Selam OlsunŞiir
Özü sözü bir olanlara,
Gözüyle değil,
gönlüyle bakanlara...
Ekmeğine, aşına
alın teri katanlara,
Kanayan bir yarayı
sarmaya çalışanlara
Selam olsun.
Mazluma siper,
zalime kale olanlara
Haksızlığın karşısında
dimdik duranlara,
Yaratılanı
Yaradan’dan ötürü
kucaklayanlara,
Gönül sofrasını
her canlıya açanlara
selam olsun.
Sev ve sevindir;
İnan ki
aldığın değil,
verdiğin senindir.
İnsan,
sevebildiği kadar erdemdir...
Unutma ki;
Yaşadığın yeri
çöle çeviren de,
Bu akşam
Uzun süredir
görmezden geldiğim
sızılarımla konuşuyorum,
Yüreğim bu akşam
çok acıyor...
En derin,
en masum,
en tatlı uykuda,
Beni yarım bırakan
düşler ağlıyor.
Her anıya baktığımda
biraz daha
yaşlanıyorum,
Sevdiğim ne varsa
benden
adım adım uzaklaşıyor.
Yıkılmaya hazırlanan,
öksüz bir ev gibiyim;
Çatımdan süzülen
yağmurlar
ruhuma damlıyor.
Oysa ben
Gülmeyi öğretecektim
gözlerime,
Zaman,
o hoyrat eliyle çizdi
aramızdaki sınırı.
Yabancı bir iklimde unuttum,