Ayşe Keleş
@dedimki
YALAN
Ömrünün hırsızıdır zaman,
Gidenler oyalandı, biraz da sen oyalan
Bağlandığın her şey kocaman bir yalan
Var mı bu dünyada daimi kalan?
Nedir bu kadar hırs kibir o zaman?
Ayşe Keleş
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
SEN BİR YAZ AKŞAMINA BENZİYORSUN
Bulutsuz bir gök yüzü,
ne gelecek kaygısı,
ne geçmişin gürültüsü...
Güneşin kızıllığı ile gülümseyen yüzü
ellerin ellerimde,
içimizde aşkın büyüsü...
Kalbimin derinlerine bitmeyen bir huzur veriyorsun.
Bütün cevapsız sorularımı gözlerinle cevaplıyorsun.
Ilık ılık esiyorsun yüreğime,
zamanı mutlulukta durduruyorsun,
Unutturuyorsun hayatın bütün kötülüklerini,
Keşmekeşini,
Yaşama sebebim ,yaşama isteğim oluyorsun...
Çayımın şekeri, kalbimin minderi
ruhumda çiçekler açıyorsun.
Sen,
vaz geçilmesi mümkün olmayan
bir yaz akşamına benziyorsun...
Ayşe Keleş
SEN DEĞERLİSİN EŞSİZSİN
Bahçelerini susuz,
dallarını çiçeksiz, kuşsuz bırakma.
Hep dolu tut umudun bardağını
güven içindeki savaşçıya...
Kendi kanatlarından
başka kanat arama.
Bırak şehrin kalabalık telaşlarını,
dünden kalma yaşama kaygılarını...
Beklesin dalda kiraz,fırında ekmek
Elektrik su faturaları.
Bu gün de dünyanın sen sat anasını...
Salkım söğütler gibi esnek olsun dalların,
akan derelerle oynaşıp şakalaşsın.
Uyusun ruhun huzurla gölgesinde,
Mutluluk dallarına yuva yapsın.
Her gün bir başlangıçtır aslında,
keder gider mutluluk döner.
Hüzün, sevince her zaman yenik düşer.
İyilik, güzellik, mutluk sabrın içinde,
Kara bulutların
kendiliğinden maviye döner...
Dağ gibi dur güneşe karşı,
gölgen iyiliklere serilsin.
BAĞIŞLASAM BU AŞKI
Koca bir ömürden
Elimizde ne kaldı?
Ne umutlar tükettik,
oysa yalnızlık yüreğimize
hiç yakışmazdı...
Anladım ki,
topraksız saksıya çiçekler ekmişim,
büyüsün diye yıllarca beklemişim...
Ah ben kendi kendime neler etmişim!
Anlatmakta bile zorlanırken,
ben nasıl da yaşayabilmişim?
Bağışlasam bu aşkı,
Yağmur yıkasa her anını
çok sular akıp geçse üstünden,
yine de acıtır mı canımı?
Söyle!
Hiç canın benim kadar acıdı mı?
Sen beni eksilterek
seni tamamladın mı?
Dönebilseydim o günlere,
sana dünyaları bağışlayamazdım.
Bir simidi ortadan ikiye böler gibi
Kalbimi bölüp uzattım
anlamadın.
KALBİMİN YOLUNDAN BAŞKA YOL TANIMADIM
Zor bir savaşın ortasında bile
ruhum ne eğere girer , ne de semere...
Hayat ve ölüm dedigin ne ki?
Aradaki mesafe ne,
eni boyu kaç metre?
Kalbimin yolundan başka yol tanımadım.
Dün için üzülsem de
gelecekten korkmadım.
Baktım dünyanın içinde
yalnız, fani halime,
kalabalıkların hırsına,
aç gözlü haline alışamadım...
Kendimle yüzleştim yıllar boyunca.
İnsanlığımdan utanmadan,
aynaya bakmaya çalıştım.
Kazansam da kaybetsem de fark etmedi,
sevmekten hiç ama hiç usanıp caymadım...
Mum alevi hemen söner,
ben aşk aşk dedim,
içimdeki ormanları yaktım...
Meydan okurum hayata,
uçsuz bucaksız meydanın da durarak.
Sorular sorar dururum,sorgulayarak.