Ayşe Keleş

Ayşe Keleş
@dedimki
Yazar,Güzellik Uzmanı Eğitmeni
İZMİR
856 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Ah Elmira!♥️💙♥️👈 Arsız çocuktan beter oldu, Sevdan alıp başını gitmiyor. Gül diktim dikenli bahçelerine, Acı sözlerin içimden hiç çıkmıyor... Olmuyor. Sensiz olmuyor Elmira. Ölümüne sevdim seni, Her şeyi unutup, silsem olmuyor... Dövme gibi kazıdım yüreğime, Yerine başka biri konmuyor. Kirpiklerin ok, gözlerin hançer Beni öldürüyor. Beni öldürüyor. Her gün ölerek yaşanmıyor Elmira. İçimde sen, Dışımda sen. Sen geçsen de aşk benden geçmiyor Elmira. Öyle büyük ki açtığın yara. Yara bandı yetmiyor Elmira. Ah Elmira. Sensiz kaçıncı bahar bu? Kaçıncı dilimi ömrümün? İçimdeki bu deprem durur mu bir gün?
Ters Köşe Final Sevenler Buraya!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯 Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Ah Elmira!♥️💙♥️👈 Ah Elmira! O güzel günleri hatırla, Yıldızlar ayak uçlarımızda dans ederdi. Kalbimiz geceye eşlik ederdi. Benim için hayat, Sıcacık nefesindi. Gülüşlerindi. Öpüşlerindi. Elmira susma! Söz vermiştik unutma. Susma... Kör kuyularda bak yüreğim, Yokluğunda kayboluyor Ruhum. Çocuksu gülüşlerim, Yangınlar içindeyim Elmira! Buz kesti ellerim, Buz kesti yüreğim... Ah Elmira! Bir kez bile senden caymadı Bir kez bile el sözüne kanmadı, Gittiğine hiç inanmadı kalbim... Ben Elmira! Ben Elmira!
Değiştim... Erişilmez dağlarım vardı bir zamanlar Eteklerinde bin bir renk çiçek açan Yıldızları hiç sönmeyen gecelerim Gün ışığı dolu odalarım Sevgisiyle tıka basa doyduğum dostlarım Sevdanın ateşiyle ısınan yüreğim Kana kana içtiğim pınarlarım vardı... Şimdi Kaç ayrılığa şahit olmuş tarih susuyor İnsan her gün biraz daha eksiliyor Değişiyor... Ben de değiştim Hem de her gün biraz daha eksilerek Telleri kopmuş bir gitar gibi Yüreğim müziğe sustu Aşka sustu Avucumda bir yudum sevinç Aldanışlar Pişmanlıklar Keşkeler kaldı Tekrarı yoktu bazı şeylerin Zaman çaldı Hüzünler bir ada gibi çevremi sardı... Değiştim İncinmiş bir kalple yaşamak ne zormuş anladım Yıldızsız bir gecenin karanlığını Susamış bir kalbin kuraklığını Işık sızmayan odaların yalnızlığını Çiçeksiz bir dağın baharsızlığını anladım...
O Yüzden... Kötüyle gam çekmeyen İyinin kıymetini bilemez Başak tarlasını görmeyen Ekmeğin kıymetini bilemez Tökezleyip bir kez bile düşmeyen Kalkmayı öğrenemez Elekten elenir gibi Bizimle eğlenir gibi Yaşayarak öğretiyor hayat Göz ile gönül işini Görmek ile bakmanın inceliğini Mutluluğa geç kalmamız o yüzden O yüzden pişmanlıklarımız O yüzden kalbimizin kırıklığı Gerçek sevgiler yerine aldanmışlığımız Yaşayarak öğretiyor hayat İnsan her şeye zamanla alışıyor Kaldığı yerden yeniden başlamaya çalışıyor Olmuyor, Kalp doymuyor Anlamını yitiriyor bütün sözcükler Dil susuyor Gönül susuyor... Ayşe Keleş
Küçük Mucizeler Düğümse çözebilirsin Soğuksa ısıtabilirsin Karanlıksa aydınlatabilirsin Engelse kaldırabilirsin Açsa doyurabilirsin Üzgünse güldürebilirsin İstersen buz dağlarını bile eritebilirsin İnsan, en çok severken insandır Merhamet en çok insana yakışır Küçük mucizeler yaratıp Hayatı güzelleştirebilirsin... Ayşe Keleş