Ayşe Keleş
@dedimki
“Her gün yeniden doğar gibi,
Yaşamın en güzel şarkısını dinler gibi,
Sıcak güneşli kumlardan, derin sulara ulaşır gibi,
Seviyorum seni...
Sadece sana kanat çırpıyor yüreğim,
Gözlerinde kazanıyorum en büyük zaferleri...
Dudakların dudaklarımdayken yaşıyorum,
En büyük yenilgileri, teslimiyeti...
Bucak bucak kendimden sana kaçıyorum,
Seviyorum, çok seviyorum,
Teninde çiçek çiçek sevda açıyorum...
Dalgaları aşarak gelen yosun kokusunu,
Yıldızların ayakuçlarıma dokunuşunu,
Aklıma, ruhuma ayak uyduruşunu seviyorum…
Şu sonsuz evreni, seni bana getiren kaderi,
Ama en çok seni, en çok seni seviyorum...
Umudun,
Mutluluğun,
Huzurun,
Aşk dolu yüreğimin anahtarı ellerinde...
Aç, sonuna kadar aç... Cümle âlem görsün,
Seviyorum, çok seviyorum, çok seviyorum be!”
Ayşe Keleş
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Medcezir
Gözlerimde beyaz güvercinler kanat çırpıyor
Zeytin dalıyla uzanıyorum dudaklarına
Senin rengini,kokunu katıyorum
Suskunluklarıma,
Coşkularıma,
Savruluşlarıma,
Başım dik hayata duruşlarıma,
Sevgiyle tik tak vuruşlarıma…
Kalbimde ne varsa hep sana dair
İçimdeki gökyüzü sen
Denizime düşen senin gölgendir
Savuruyorsun beni sevinçlerden hüzünlere
Gönlüm denizine ulaşmaya çalışan bir nehir
Senin yüreğin ise hep bu aşka medcezir
Ayşe Keleş
Her Ankara
deplasmanında Zübeyde Hanım’ın mezarından alınan toprakla
Anıtkabir’e gidilir ‘Annenizden hediye getirdik,’ deyip bırakılır.
On bin kişinin o coşkuyla bunu yapması ne demek biliyor
musunuz?” Anlatırken o coşkunun seslerini duyar gibi oldum.
Hediye kısmında da gözlerim istemsiz doldu.
35½ ‘lu Semtten Başka ŞahidimYok, Ayşe Keleş
Hayat bugündür…
Oysaki düşündüğümüz hep yarın…
Ömrümüz sürekli bir şeyleri yarına ertelemekle geçiyor…
Hayallerimizi, umutlarımızı, sevgi sözlerimizi...
Affetmeyi, inandıklarımızı gerçekleştirmeyi hep yarına erteliyoruz…
Ama bir şeyi unutuyoruz…
Neyi mi?
Yaşanacak kaç yarınımız olduğunu bilmediğimizi, akıl etmeyi...
La Edri