Ayşe Keleş
@dedimki
BU SENİN SAVAŞIN
Gözlerinde yaş,
Yüreğinde
tarif edilemez
bir acı.
Dilinden dökülen
her kelime,
Yarım kalmış
bir türkünün
hüzünlü notası.
Bu sessiz çığlık,
Bu bitmeyen yas.
Sana yarenlik eden
bu gözyaşı,
Diner, gülüm,
biter, bir gün
üzülme.
bırak artık
o şarkıyı.
Bu keder bir zehir,
söküp at o acıyı.
İçindeki
yarım kalmış ne varsa,
Bir köprü kur ve geç,
Kapat o kitabın kapağını.
Sen
okyanusları geçmişsin,
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
BİZE AİT OLAN BİZE GELİR
Yaşlı ve yoksul bir teyze kaldırım kenarında bir taşın üzerinde oturuyordu. Yanına yaklaşıp hal hatır sordum. Elinde birkaç ceviz vardı, onlarla uğraşıyordu. Bana da ikram etti. Teyzeyi kırmamak için bir tane aldım.
"Yavrum, şu cevizleri kırabileceğim bir taş bulur musun, benim gücüm yetmiyor," diye rica etti.
Park alanını gezindim, derken küçük bir taş gözüme çarptı. Tam eğilip taşı alacakken yerde katlanmış bir kâğıt para gördüm. 200 TL idi. Onu aldım, üzerine kendi cebimden de biraz ekledim ve teyzeye uzattım.
O anda oradan geçmem, o parayı bulmam ve tam da ihtiyacı olan o teyzeye vesile olmam bana çok anlamlı geldi.
Bu olay, "Kısmetse gelir Hint'ten Yemen'den, kısmet değilse ne gelir elden" sözünü aklıma getirdi. Allah bir şeyi size kısmet etmişse, o mutlaka size bir şekilde ulaşır. Beklenmedik anlarda, ummadığımız yerden gelen küçük mucizelerle, bize ait olanın bize her zaman bir şekilde ulaştığını bu olayla bir kez daha anladım.
Umut hep sizinle olsun. Sevgiler...
Ayşe Keleş
SANA ÇIKAN YOLLAR
Sen gözümde, gönlümde
uçsuz bucaksız
bir lavanta tarlası.
Ben, renginle, kokunla
sarhoş olan
bir arı.
Altın rengi
dalgalarında kaybolan
rüzgarım,
sen uçsuz bucaksız
bir başak tarlası.
Yedi renginde
kayboluyorum,
sen yağmurlarımda
bulduğum
bir gökkuşağı.
Bir sen kaldın dünyamda
güzel olan.
Şimdi,
bütün haritalarım
sana çıkan
yolları gösteriyor.
Sen kimselere benzeme
ya aş patikaları gel,
ya da
BENİ ANLA DEMEYECEĞİM
Ne sen Mecnun'sun
ne ben Leyla,
Ben Fuzuli değilim ki
yanıp kül olayım.
Mavi gözlü
bir dev değilsin,
Ben de
hiç Piraye olmadım.
Ben Nazım değilim ki
her şiirde
hasretinle yanayım.
Nasıl anlatayım
kendimi sana?
Nasıl anlatayım?
Orhan Veli değilim,
Bir veda yorgunluğunu,
İstanbul'u sokak
sokak dolaşayım.
Prangalarım yok benim,
Sevgiyle uçar kalbim
Ahmet Arif değilim ki
düştüğüm zindanları anlatayım.
Göğe uzanan
bir ağaç gibi
Her rüzgâra yoldaşım.
MUTLULUK ON SEKİZ YAŞINDAYDI
Hiç
olmadığım kadar
Hür ve cesurdum
eskiden,
Yüreğimde kuşlar
cıvıl cıvıldı.
Mutluluk
on sekiz yaşındaydı.
Hayallerim
uçsuz bucaksızdı,
Sevinçlerim
boyumdan büyük,
düşlerim coşardı.
İçim içime sığmazdı,
Kanımda
dans eden
deli rüzgarlarım koşardı.
İlk bakış,
ilk heyecan,
İlk aldanış,
ilk düş kırıklığı...
Yine de her şey
daha kolaydı.
Gönlümde umutlar
her gün
tomurcuklanırdı.
Hayata gülümserdim,
aynalara da;