Göğsüne yaslanıp sıcaklığına sığınırken içten içe ürküntü duyulan deli dolu bir sevgili İstanbul. Sevdiklerine cömert, kanının ısınmadığını acımasız beni kabullensin istiyorum; sevsin, kanatlarının altında tutsun, korusun... Öfkesini tattırmasın, kızdı mı Ateş saçan delici bakışlarını uzak tutsun üzerimden. Evimden yuvamdan sevdiklerimden kopup sığınacağım kutsal bir tapınak o. Beni orta yerde umarsız bırakmasın...
Başlı başına bir dünya İstanbul! Hiçbir yerde kıyaslanamayacak kadar özel...Ama olağanüstü güzelliği insanın içine çekiveren gizemli havası bir yana; yaşantısının binbir zorluk içerdiğini de çok iyi biliyorum. Şehir olmanın ötesinde bedeninde sakladığı yere gelince gün yüzüne çıkardığı gizleriyle büyülü Bir âlem...Hele benim gibi gurbeti mesken edinecekler için tam bir kapalı kutu.