"Hayat hem derin hem de yüksektir,bazen de uzak. Yakında olsa bile sizin bakış açınız onun parmak uçlarına ulaşabilir ancak. Sadece nefesimizin serinliği ulaşır kalbine, gölgenizin gölgesi onun karşısına çıkar, en sessiz çığlığınızın yankısı ilkbahar ve sonbahar olur onun göğsünde.
Sizin o yüce benliğiniz örtünüp saklandığında bile gizlidir hayat, örtüler arkasına gizlenmiştir sadece. Ama hayat konuştuğunda tüm esintiler kelimelere dönüşür. Tekrar konuştuğunda ise dudaklarınızdaki gülümsemeler ve gözlerinizdeki yaşlarda kelimelere dönüşür. Şarkılar söylediğinde kulakları duymayanlar bile onu duyar. Ve yürüyerek geldiğinde körler, onu görür ve hayran kalırlar; merak ve şaşkınlıkla peşinden giderler onun."