Kitabımız Norveç’te geçiyor. Ailesinden uzun zaman önce kopmuş olan karakterimizin babasının ölümüyle beraber tüm defterler tekrar açılıyor ve olayların sebeplerine, sonuçlarına tanık oluyoruz.
Bambaşka coğrafyalarda olsak da aile konusundaki bazı yaşananlar ve hissettirdikleri çok evrensel. Aile olmak, aile içi şiddet, aile içi istismar gibi konular üzerinden bir kadının var olma savaşını okuyoruz.
Çok kırılgan, yıkık dökük ama aynı zamanda çok güçlü ve savaşçı olmak zorunda olan bir kadının ailesine “ben de varım” deme hikayesi… Dili çok akıcı olmasına rağmen konu çok ağır fakat güzel ilerleyen, çarpıcı bir kitap.
Puan vermedi
#başlangıçlarkitabı çıktığı anda anlamıştım bana iyi geleceğini. Sıcacık bir okuma, ruha iyi gelen bir hikaye.
Bir kere romanın merkezinde kitapçı_kırtasiye var ki, kendimi okurken Jo'nun yerine koymak için bir tek bu bile yeterdi. Kalemler, defterler, kırtasiye malzemeleri derken ilginç ilginç müşteriler yerini alıyor tabiki .
Erkek arkadaşı tarafından terk edilmesi, Demans olup bakımevine yerleştirilen dayısının dükkanıyla ilgilenecek olması ve bunların üst üste olması kader miydi ki Jo için?
Jo yıkılmıştı. Şimdi, burada, Londra'da ayağa kalkmak için eline bir fırsat geçmişti. Aslında yalnızca Jo’nun değil, etrafındaki herkesin yeniden başlama hikâyesiydi bu.
Kaçak rahibe Ruth ile birlikte ilk kitabını yazmaya başlayan yaşlı fakat istikrarlı Malcolm'la umuda doğru hikayesi başliyor Jo'nun.
Kırtasiye dükkanında defterler, kalemler, not kâğıtları ve insanların bıraktığı küçük mesajlar ile ruhlarını yansıtan karakterler bizimle oluyor. Ve o dükkanda hikâyeler birbirine dokunarak birbirlerine sığınak oluyor adeta.
Ruth'un insan olmaya dair vicdani yükünün hikayesi ve hâlâ kendisini gerçekleştiremediğini düşünen, taşıdığı yetersizlik hissi ile Malcolm. Söylenmemiş sözlerin yer aldığı, Lucy ile arasındaki dostluğun çatlakları ve yüzleşme anı. Eric ise belki de Jo için asıl bomba .
İnsan ruhunun kırılgan yanlarının büyük olaylarla değil, küçük karşılaşmalarla anlatıldığı sıcacık bir hikaye bu. Beklenmedik anda gelen dostluk hikayesi bir yana; yalnızlık, kayıplar, kendini yeniden keşfetme ve ikinci şanslar üzerine bana çok iyi gelen bir okuma oldu bu.
Ayrılıkların ardından gelen sessizliğin, dostluğun iyileştirici gücünün ve bazen de en büyük değişimlerin küçücük bir dükkânın kapısından içeri girerken başladığının göstergesi olan bu kitabı #kesinlikletavsiyeederim
Reklam
Jale Sancak | Uyanan Güzel
“Hayat, her şeye rağmen, hiç beklenmedik bir anda tutuyor insanın elini.”
Selamm.
Yazarın kalemiyle tanışma kitabım olan Uyanan Güzel’i sizlerle de tanıştırmak istedim.
Vahide, Terzi dükkânında geçen sıradan gibi görünen hayatının altında öyle büyük bir kırgınlık, öyle bastırılmış bir geçmiş vardı ki… İnsan bazen en çok kendi hayatında yabancı hissediyor kendini ya, Vahide tam olarak o duygunun içinde yaşıyor. Hasta babasının gölgesinde sıkışmış bir hayat, yıllar önce yarım bırakılmış bir aşk ve hiç konuşulmamış gerçekler…
Kitapta en sevdiğim şey ise geçmişin bir anda değil, yavaş yavaş açılması oldu. Deniz’in merakıyla ortaya çıkan defterler, Sedat’ın geride bıraktığı izler, Balkanlar’dan bugüne taşınan acılar… Her şey birbirine sessizce bağlanıyor.
İnsan gerçekten geçmişini geride bırakabilir mi, yoksa sustukça onu daha da mı büyütür?
Adrian karakterinin hikâyeye kattığı o buruk his de çok etkileyiciydi bence. Eksik kalmış hayatların birbirini tanıma biçimi vardı Vahide ve Adrian arasında. Çok büyük cümleler kurmadan bile aralarındaki kırılmışlığı hissedebiliyorsunuz. Özellikle kitabın o melankolik havası bana bazı sahnelerde eski bir fotoğraf albümünü karıştırıyormuş hissi verdi.
Sadece Vahide’nin hikâyesini okumuyoruz. Bir kadının yıllarca içinde taşıdığı ağırlığı, geçmişle hesaplaşmanın ne kadar yorucu olduğunu ve insanın bazen kendi hayatına bile geç kaldığını hissettim. Bitirdiğimde içimde sakin ama ağır bir duygu kaldı. Kitabın ağırlığı bir süre benimle kalmaya devam edecek. Kısa ama etkisi uzun süren eserlerdendi. Tavsiyemdir.
“Yeryüzünde çok acı var, dersin. İnsanoğlu, dersin, hamuru bozuk.”
“Bekle Beni klasik bir aşk romanı değil; haksız yere yıllarca hapis yatmış, hayatı elinden alınmış bir adamın hasretini anlatıyor. Okurken o küflü mahpus damlarında ben de sıkışmış gibi hissettim. Kitap bitince yeni yeni nefes alıyormuşum gibi oldum. En çok adaletsizlik duygusu kaldı içimde. Selim’in yıllarının çalınması, ailesinden ve çocuğundan uzak kalması çok ağır işlendi. Leyla’nın sabrı ve bekleyişi de insanı ayrı etkiliyor.
Roman olaylardan çok mektuplar, defterler, söylenenler ve söylenmeyenlerle ilerliyor. Bu yüzden okurken bir hikâyeden çok insanların iç dünyasını okuyormuş gibi hissettiriyor. Sonlarda Selim’in hapisten çıkış anını daha detaylı okumayı isterdim; orası biraz eksik kaldı. Ama genel olarak boşluk, hüzün ve özlem hissini güçlü yaşatan, iz bırakan bir kitaptı.” 
Zülfü Livaneli 
Bekle Beni
Zülfü Livaneli Bekle Beni
Başlangıçlar Kitabı, Sally Page’in insana umut veren sıcacık romanlarından biri. Hayatının bir döneminde kaybolmuş hisseden insanların, birbirlerine tutunarak yeniden hayata başlamasını anlatıyor.
Romanın merkezinde Jo Sorsby var. Jo, sevgilisini unutmak ve kırgınlıklarından biraz olsun uzaklaşmak için dayısının Londra’daki kırtasiye dükkânını işletmeye başlıyor. Kalemler, defterler ve birbirinden ilginç müşterilerle dolu bu küçük dükkân zamanla ona bir sığınak oluyor.
Bu sığınakta; kaçak bir rahibe ve ilk kitabını yazmaya çalışan yetmişlerindeki Malcolm’la tanışıyor. Ve hepsi birlikte, insanın içini ısıtan bir dostluğun parçası hâline geliyorlar.
Kitabı okurken elime hemen bir dolma kaleme almak istedim. Uzun zamandır yazmadığım birine mektup yazma arzusuyla doldum. O kırtasiye atmosferi o kadar güzel anlatılmıştı ki insanın içini huzur kaplıyor.
Yaş ilerledikçe yeni insanlarla tanışmaktan biraz uzaklaşıyoruz belki ama bu kitap bana, yeni dostluklar için her zaman umut olduğunu hissettirdi.
Benim için tek negatif yanı yer yer biraz uzatılmış hissettirmesiydi. Ama onun dışında gerçekten sıcacık bir battaniyeye sarılmış gibi okunan, huzurlu bir kitaptı.
Yalnızlık, dostluk ve iyileşme hikâyelerini seviyorsanız sizi mutlu edeceğine eminim.
Başlangıçlar Kitabı, daha ilk sayfalardan itibaren bana sıcak bir kahve eşliğinde anlatılan samimi bir hikâye hissi verdi. Jo’nun geçmişinden kaçıp Londra’daki küçük bir kırtasiye dükkânında yeni bir hayat kurmaya çalışması, aslında hepimizin hayatında bir yerde hissettiği yeniden başlama duygusuna dokunuyor. Özellikle kırtasiye detayları, rengârenk defterler ve dükkân atmosferi kitabın en keyifli yanlarından biriydi. Okurken kendimi o dükkânda dolaşıyormuş gibi hissettim.
Karakterlerin birbirinden farklı hayat hikâyeleri olması kitabı daha da ilgi çekici hâle getiriyor. Bir rahibe, yaşlı bir adam ve Jo’nun yollarının kesişmesi ilk başta sade görünse de zamanla derinleşen duygusal bir hikâyeye dönüşüyor. Kitap çok büyük olaylarla ilerlemiyor, daha çok insan ilişkileri, dostluk, kaybolmuşluk hissi ve yeniden umut bulma üzerine kurulu. Bu yüzden temposu bazı yerlerde yavaş gelebilir ama bence hikâyenin huzurlu havasına da bu sakin anlatım yakışmış.
Sally Page’in kalemi oldukça akıcı ve içten. Karakterlerin duygularını abartmadan ama hissettirerek anlatıyor. Özellikle küçük detaylarla sıcak bir atmosfer kurma konusunda çok başarılı buldum. Dram ve umut dengesi güzel ayarlanmış. Ne tamamen karamsar ne de fazla tozpembe bir hikâye. İçinizi yormadan, sakin ama anlamlı bir okuma deneyimi sunuyor.
Eğer dostluk, ikinci şanslar ve insanın kendini yeniden bulma hikâyelerini seviyorsanız Başlangıçlar Kitabı tam o hissi veren, sıcacık bir roman diyebilirim.
Reklam