VEDALAŞABİLMEK
.
Şimdiye kadar farkına varmadığın ya da görmek istemediğin gerçekleri okumak ve kırıldığın yerlerle, tükendiğin anlarla, omuzlarına binmiş yüklerle satırlarda yüzleşmek ister misin? Bu kitapta okuyacakların belki seni sarsacak, belki görmek istemediklerini fark ettiğin anda daha da yıkacak ama sonrası taşımak istemediklerini bir bir silkeledikçe kendini sevmeyi öğretecek. Çünkü bazı yükler taşıdıkça hafiflemez daha da ağırlaşır ve sen bu satırları okudukça vazgeçebilmeyi öğreneceksin. İşte @kahramantazeoğlu nun dediği gibi " Bazen vedalaşmak kendini geri almaktır! "
.
Yüzleşemeyeceklerin, sorumluluk alamayacakların, suçluluğu ile savaşamayanların yapamayacağı şeydir kalmak! Onlar gitmeyi kendileri tercih ederler...
Çoğu kişi, hissettiği duygunun sorumluluğunu taşıyacak cesarete sahip değildir! Ve mecbur bırakılan bir vazgeçiş kendi zayıflığın değildir!
Peki, hayatından çıkıp giden biri zihninden de gitmiş midir? Evet, resti çekip fiziksel mesafeni koymayı becermişsindir fakat ya duygusal mesafe? Dışarıdan ne kadar güçlü görünsen de, içinde kopan fırtınaların yorgunluğu omuzlarındadır. İşte bunu fark ettiğin anda başlarsın yüklerinden kurtulmaya...
Vedalaşabilmek, tek kelimelik fakat çok güç. Sevdiğinden, canından, hatta çoğu kişi için elindeki bir eşyadan bile ayrılmak çok zorken, vedalaşabilmek ne büyük bir eziyet. Oysaki atın omuzlarınızdan bu yükü ve #kahramantazeoğlu nun dediği gibi yorulduğunuz için değil, bırakamadığınız için tükendiğinizin farkına varın! Unutmayın;
" Nerede savaşacağını bilmek zekadır. Ne zaman duracağını bilmek ise kendine saygıdır. "
Senin için zaman yaratılıyorsa o sevgi gerçektir.
Gerçeği erteleme,
Kendi değerini bil,
Geriye dönük pişmanlık yaşama,
Yarım bırakılan yerlerde oyalanma,
Kendi içinde yanan ışığı karşındakinin
itiraf
"Bir yöneticinin kıymeti elbette ki kitaba ve alimlere verdiği değerle ölçüyordu... Kütüphanenin, pırlantayla tartılacak kitapların değerini fark ettim"
Oku ama ne okuduğunu bil! oku ama manayı kavra! oku ama sadece kitapları değil! sadece kitap okumak da yetmiyor. Bazen insan da okumak gerekiyor. Kitaplar kadar insanların da okunmasını özümseyen bir kalem..
Kitabın özü, günümüzün özü, okumanın özü... İkra "oku" diye başlayan kutsal kitabımızda yer alan ayetlerle de, okumaya lakin okuduğunu idrake kaynak oluyordu... bir ülkenin yönetilmesine... bir ülkenin şahlanmasına ve belki de bir ülkenin idamına... nifak tohumlarının ekildiği her çağda okumanın ve en az okunan kadar idrakın, gerçekliğini tüm çıplaklığıyla görebildiğimiz bir kitap. Açık konuşacağım ben böyle kitaplardan sonra kalkıp da hayali dünyada geçen bir kitabı okumaktan ve onu idrak etmeye çalışmaktan haz duyamam.
Bir İskender Pala kaleminden sonra kolay kolay başka kitaba geçemiyordu insan.. Sorgulatıyor, düşündürüyor, öğretiyor, bilgilendiriyor ve okumaya idraka dair bir çok konuda bilinçlendiriyor.
Okumak sadece bir kitabın hikayesi değildir.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Emarelerimde Sakladım Kalbimi(Spoilersız)
Pusula bitti ve ben gerçekten nasıl hissedeceğimi bilmiyorum.Pusulamı kaybettim.Beklediğim bir sondu.Ne kadar kaçmak istesem de bu mutlak sondan,kaçamadım.Bile bile ölüme yürüttü bu kitap beni.
Prometheus'un kim olduğunu en baştan beri biliyordum.Kimseden duymadım bunu,spoiler falan da yemedim.Nasıl bu kadar emin olduğumu bilmiyorum.Bazı sayfalarda kendimden bile şüphe duydum çünkü bu kadar emin olmam anlamsızdı.Fakat bakın işte,beklediğim gibi oldu.Ve bu canımı çok yakıyor.
Yine de Prometheus'a karşı en ufak bir kızgınlığım yok.Hâlâ ona hayranım.Prometheus Yunan Mitolojisinde ateşi çalan tanrının ismi esasen.Ve Prometheus ateşi çaldı,eminim bundan.Güneş onun ellerinde tekrar tekrar yandı.Tanrının Araf olduğunu kanıtladı.Sanırım en sevdiğim tanrı hep Prometheus olacak çünkü o ateşi çalarak tanrı oldu,o ateşle yeniden doğdu.
Bu seriye başlamamak için çok uğraştım çünkü beni mahvedeceğini hissediyordum.Hissettiğim gibi de oldu.Belki çok yanlış bir zamanda başladım,belki de tam zamanında.Yine de paramparçayım,yine de çalınan o ateşte yandım.Bir kitaptan bu kadar etkilenme diyeceksiniz biliyorum.Ama ben kitaplar benim nefesim,kaçtığım bir dünya.Ben kitaplarda yaşıyorum.Hani bazı insanlar vardır ya sizin altını çizdiğiniz küçük bir paragrafta yaşarlar.İşte ben o insanlardanım.Ve şuan nefesim kesiliyor,bunu çok net söylüyorum.Söylediklerimi tekrar etmeyi pek sevmem ama paramparçayım.
Hafızam şu sıralar hiç iyi değil,çoğu şeyi unutuyorum.Sanırım bunun b12 ile pek alakası yok.Ancak bu kitabın bana hissettirdiklerini asla unutmayacağıma dair söz veriyorum.Unutursam bu incelemeyi açıp okuyacağım çünkü tüm duygularım burada olacak.
Minel,sen kendimi hatırlattın bana.Hissettiklerini hissettim.Sen korktuğunda ben de korktum.O kadar ama o kadar bendin ki.Küçük bir kız gördüm
Kitabın sonunda "Bence biz kör olmadık,biz zaten kördük."diyor. Beni ne denli etkilediğini şuan bir iki cümleyle buraya yazamam. Okuyup kendiniz o kitabın içindeki heyecanı yaşamalısınız. İddia ediyorum okurken o kadar heycanlanacaksınız ki kitabi bitirmeden asla bırakmak istemeyeceksiniz.Kitabi okurken kaç kere öldüm bilmiyorum. Kitabın içindeki biriydim ben de. Ruhuma işledi çünkü.Bir bakıma şükretmemiz gereken çok şeyin olduğunu öğretiyor bize. Yemegin,suyun, aldığımız nefesin en çok da gördüğümüz gözün. Kitap açık açık bunların değerini bil diyor aslında. Elimizdekinin her zaman değerini bilmek ve gören körlerden olmamak dileğiyle...
"Adam bir yıl sonrasına hazırlanıyor ama akşama varmadan öleceğini bilmiyor"
Hayatta o kadar çok şeyi dert ediyoruz ki.. Dünyanın telaşına kapılıp bu hayatın gelip geçici olduğunu unutuyoruz. 1 dk sonramızın bile garantisi olmadığını kitap çok güzel anlatmış. Şuanın değerini bil, sıkıntılarının gelip geçici olduğunu unutma. seviliyorsun ve değerlisin<3
Puan vermedi
#KİTAP TAVSİYEM
"GÖBEKLİTEPE'NİN KAYIP MÜHRÜ"
#ALINTILAR
#Bazı yollar vardır ki, daha ilk adım atılmadan çok önce yazılmıştır. İnsan bazen kendi seçimleriyle ilerlediğini sanır, oysa kader çoktan yola işaretlerini bırakmıştır. Siz de... Burada olmanız gerektiği için buradasınız. Attığınız her adım, yaşadığınız her tesadüf, karşılaştığınız her kişi bu anı hazırladı. Kimi yollar insanı çağırır, kimi sırlar insanı seçer. Sizin yolunuz da çoktan sizi seçmiş durumda...
#Tarih, sandığımız kadar kopuk değildir, uzak görünen coğrafyalar, bazen aynı göğe bakar...
#Ben seni seçmedim... Kalbim seçti. Bunun nedenini bilmiyorum;çünkü hisler açıklanmaz, sadece yaşanır...
#Mürekkebin solmaya yüz tutmuş izleri, sanki yüzyıllar öncesinden ona bir şeyler fısıldıyordu..
#İnsan zihni, bazı gerçekleri taşımak için yeterince güçlü değildir...
#Hayat, küçük anların içindeydi;bir fincan kahvenin buharında, sokaktan geçen bir çocuğun sesinde, akşamüstü pencereden süzülen solgun bir ışıkta...
#Sessizlik, ayrılığın kendisi olmuştu...
#Ve bazen, en sessiz söylentiler en büyük güçleri saklar...
#Uzak görünen coğrafyalar, bazen aynı göğe bakar...
#Bazı gerçekleri ortaya çıkarmak, birileri için dayanılmaz derecede tehlikeli olabilir...
Bazı soruların cevabı onları sormaktan geçer...
#Bazı gerçekler,zamanı geldiğinde açılır..
#Kader bazen irademizin dışında işler. Bazen de kaderi çizen irademizdir. Bu ikisi arasındaki çizgi keskin bir bıçak gibidir ki akıl ve sır ermez...
#Geçmişin sıcak hatıralarıyla bugünün belirsizliği iç içe geçmişti...
#Bazen tarihin içinde kaybolan şeyler, kendini sadece belirli kişilere açar...
#Tarih, bazen bir insanın içinde yaşar. Kanında, genlerinde, mirasında...
#Masallar,bir gerçeğin gölgeleriymiş...
#Gerçek değişmez...
#Her kim seddi aşarsa, yaklaşan tehlikeye hazır
