Elimden Ne Gelir ?
Fatma hocanın kitaplarını çok seviyorum. Beni iyileştirmeye çalışan bir yönü varmış gibi hissediyorum Anlatımı sade ve net. Bu kitabında da kendimizin en iyi versiyonu olma yolunda yapilacakların zihinde ve sözle değilde; davranışlarımıza da yansiması gerektiğini yalın bir dille anlatmış. Söylemlerini ayrt ve hadislerle, kuran ve sünnetlerle süslemiş.
Cicero - Laelius de AmicitiaAlıntı
Bu eser Julius Caesar'ın öldürüldüğü bir dönemde yazılmış. Roma'da kargaşanın hakim olduğu bir süreçte Cicero, Dostluk Üzerine öğütlerde bulunur. Bu eseri Platon'un tarzında yazmıştır. Kendi ağzından değilde Roma’nın saygın devlet adamlarından Gaius Laelius üzerinden anlatır. Laelius, yakın dostu Scipio Aemilianus’un ölümünden sonra dostluğun anlamı üzerine konuşur.
Cicero’nun dostluk anlayışının merkezinde erdem (virtus) vardır. Ona göre gerçek dostluk çıkar, haz veya fayda üzerine kurulamaz. Cicero açıkça faydacı ilişki biçimlerini dostluk kategorisinin dışına iter. Gerçek dostluk koşullara bağlı değildir.
Cicero'nun Batı dünyasını derinden etkileyen düşüncesi vardır. Dost ikinci bir benliktir, dostlukta sen ve ben ayrımı yoktur. Dostlar aynı ahlaki duyguları paylaşır.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Othello insan kalbinin en güzel köşesine oturan eserlerden biri oldu benim için özellikle son bölümlerde olayların geri döndürülemez bir noktaya ulaşması ve masumiyetin sevginin ve güvenin bir yalan yüzünden yok olması çok sarsıcıydı.
Benim en çok üzüldüğüm nokta Othello'nun kötü bir insan olmamasıydı. Kıskançlık ve kuşku zihnini öyle yerleşiyor ki sevdiği kadını dinlemek yerine yalanlara inanıyor ve işin en acı yönü gerçeği öğrendiğinde artık her şey için çok geç olur.
Desdemonanayada ayrı çok üzüldüm son anına kadar othelloya karşı sevgisini sadakatini hiç yitirmiyor. Onun çaresizliği kitabın en yürek burkan yanlarından biri oldu bence. Desdemonananin son anları çok acıydı asıl beni yaralayan nokta othello'nun gerçeği öğrendiği andır. Çünkü o anda sadece eşini değil kendi hayatını onurunu ve mutluluğunu da kendi elleriyle yok ettigini fark ediyor okur olarak bizler gerçeği bildiğimiz için onun felakete adım adım yürüdüğünü görmek kahredici bir durumdu.
Emilia doğruları söylemek uğruna hayatını riske atıyor özellikle kocasının suçunu öğrendiğinde sessiz kalmaması çok etkileyiciydi desdemona'ya olan bağlılığı ve vicdanı gerçekten takdir ederdi.
Lago ise kılıçlarla değilde sözleriyle onca hayatı bitirdiğini görmek çok büyük bir yıkım ve sarsıcıydı bir insana olan nefret yüzünden bu kadar şeye insan kalkışır mı diye düşünüyorum demek ki oluyormuş hayatta böyle şeyler othello'yada çok kızıyorum karısına güvenmeyip onun namuslu yaverim dediği lagonun laflaryla hareket ediyor ve sonucun neler olacagini hiç düşünmeden inaniyor yaverine ama sevgi bu değil aşk başta güvenmeyi öğretir bize ders çıkarılmasi gereken bir baş yapıt okunup üzerinde saatlerce belkide günlerce düşünülmesi gereken bir kitap
Gözyaşlarıma hakim olamadım bir türlü ve hıçkıra hıçkıra ağladığım bir
Mükemmel bir romantik
Son zamanlarda en çok altını çizdiğim romantik kitabıydı şüphesiz.
Diyalogları asla yapay hissetmiyordu.
Trope üzerine değilde gerçekten doğal bir akışla yazılmıştı. Diyaloglar mükemmeldi.
Zaten kitap Sophie mihrapta rahip karşısındayken “durun siz evlenemezsin” diyen bir adamla başlıyor. Kötü olma ihtimali var mı?
Çiftin dinamiğine, ne istediğini bilen karakterler olmasına, yazarın kalemine, olaylara her şeye bayıldım.
Ya mesela Sophie’nın ev arkadaşı iki tane.
İkisi de 70 yaş üstü
O kadar komikler ki.
Birisi bana dese romantik kitap öner ama bir tane hakkın var.
BU KİTAP!
Ustadan yine rüyalarıma giren muhteşem bir kitap okudum. Korktum mu? Evet. Gerildim mi? Hemde nasıl. Çünkü Stephen King insanın aklıyla oynamayı, iç güdülerinin insanı nasıl yönlendireceğini çok iyi biliyor ve kurguluyor.
Yıllar öncesine, kızılderili kabilelerine dayanan, çılgınlığın ötesinde bir sır. Bu sırra komşu olan kırsala taşınan güzel bir aile ve mantığın durduğu yer... Kırsalın yakınında sözü geçen hayvan mezarlığı, onun ötesi ise çılgınlığın başlangıcı. Ne olursa aklınızı yitirirsiniz acaba hiç düşündünüz mü? İnsan beyni öyle bir şey ki, her durumda savunma mekanizması hazır. "aklımı yitiririm" dediğiniz bir çok olayla başa çılabilirsiniz aslında. Asıl akıl nasıl yitirilir, öteye nasıl geçilir anca bu kitabı okuyarak öğrenebilirsiniz. Ne desem az gelecek.Ne desem spoiler olacak. O yüzden susuyorum. Kingn okumaya alışıksanız buyurun...
"Ölülerin ölü kalması herkes için daha iyidir... "
"Yapılmış olanları kabul et ve yüreğini dinle..."
"-ölüm de yaşamın bir parçası kızım"
"-kötü bir parçası öyleyse!"
Buna verecek bir cevap yoktu. Kız ağlamaya devam etti. Sonunda dinecekti gözyaşları. Hiç bir zaman kaybolup gitmeyecek olan bir gerçekle huzursuz bir barış yapmanın ilk adımıydı bu..."
"Ölüm bazen acıların dinip, iyi anıların başlamasıdır. Yaşamın sonu değilde acıların sonu... "
Kaybediyoruz.
Evet her gün bir şeyleri kaybediyoruz, elimizden, avucumuzun içinden savrulup gidiyor farkına bile varmıyoruz. Ya da varıyoruz belki de bilerek yapıyoruz. Yapmasaydım daha kötüsü benim başıma gelirdi diye avunuyoruz. Bu hayatta aslında en çok da kendimizi kandırıyoruz... İncelemeye geçmeden önce şunu belirtmek isterim ki
Bu kitabı Vicdanınızı yanınıza alarak okuyun lütfen olur mu?
Teknolojik olarak cevap verecek olursam insan %100 vicdan sahibi olarak dünyaya geliyor. Telefonunumuzun şarjına değer verdiğimiz kadar kendi vicdanımıza değer vermiyoruz. Sahi şuan yüzde kaç vicdana sahibiz? Yüzde 80, 50, 20 ? 0? Neyse konudan çok uzaklaşmadan, kitaba dönecek olursam..
Tolstoy’un anlatmak istediği
İnsan neyle yaşar?
Kısmına geçmeden önce beni derin derin düşündüren ve kendime
İnsan nasıl okumalı?
İnsan neden okumalı?
İnsan nasıl insan kalır? Sorularında takılı kaldığım nadir eserlerden biri oldu bu kitap. Bahsedeceğim tek paragraf ve aslında beni en derinden etkileyen söz
“Küçük çocuklar gibi olmazsanız, göklerin egemenliğine asla giremezsiniz.”
Keşke onlar bize değilde biz onlara benzeyebilseydik. Onların kalpleri, vicdanları, bakışları, gülümsemeleri başka bambaşka.. Evet bezmeyemedikçe de hem yeryüzünü hem de gökyüzünü ahlaken ve vicdanen kirletiyoruz.
Buraya kadar okuduğunuz için teşekkür ederim. Kitap ile alakalı olarak son olarak; kıssadan hisse(anlatılan bir hikaye, yaşanan bir olaydan veya tarihi bir kıssadan çıkarılması gereken ahlaki ders.) okumak bana iyi geldi. Eminim size de iyi gelecektir.
01:54 12 Haziran 2026
