Kahır, eziyet, cinayet...
Serenad, tarihin tozlu sayfaları arasında kaybolmuş bir aşkın izini sürerken, okuru hem Avrupa’nın savaş çanlarının çaldığı karanlık bir döneme hem de günümüzün ideolojik iktidar mücadelelerinin soğuk rüzgarlarına götürüyor. Roman, büyük bir trajedinin gölgesinde yeşeren tutkunun, dönemin siyasi baskıları ve insan onurunu yok sayan güç odaklarıyla nasıl sınandığını çarpıcı bir dille anlatıyor. Geçmişin pişmanlıkları ve bugünün hırsları arasında sıkışan kahramanlar, aslında bize aşkın sadece iki kişi arasında değil, aynı zamanda insanın kendi geçmişi ve toplumsal vicdanıyla verdiği en çetin mücadele olduğunu kanıtlıyor.
İnsan ruhunun en karmaşık ve en ani değişimlerini ele alan, kısa olmasına rağmen derin etkiler bırakan bir psikolojik çözümleme örneğidir. Roman, toplumun ahlaki yargıları ile bireyin iç dünyası arasındaki çatışmayı merkezine alır. Yazar olaylardan çok karakterlerin duygularına ve düşüncelerine odaklanarak okuru insan psikolojisinin karanlık ve kırılgan yönleriyle yüzleştirmiş.
Merkezindeki Mrs. C. karakteri, yıllar boyunca içinde sakladığı bir anısını anlatırken aslında insanın bir anda değişebilen kaderini ve tutkularının gücünü gözler önüne sermiş. Özellikle genç kumarbaza duyduğu ani ilgi ve onun hayatını kurtarma isteği, ilk bakışta mantıksız görünse de, karakterin yaşadığı duygusal fırtınayı hisseder. Roman boyunca yalnızlık, merhamet, tutku ve vicdan gibi kavramlar iç içe geçer.
En farklı yönlerinden biri, yazarın insan davranışlarını siyah ve beyaz olarak değerlendirmemesidir. Zweig, insanların bazen tek bir gün içinde yıllarca taşımadıkları duyguları yaşayabileceğini ve bunun hayatlarının yönünü değiştirebileceğini göstermiş. Bu nedenle yalnızca bir aşk ya da tutku hikâyesi değil, aynı zamanda insan doğasına dair güçlü bir sorgulamadır.
Romandaki duygusal yoğunluk ve özellikle kadın karakterin genç adama karşı geliştirdiği bağlılık bir miktar abartılı geldi.
Genel olarak insan psikolojisini ustalıkla işleyen ve okuru ahlaki yargılarını yeniden düşünmeye davet ediyor. Yine de okunması çol elzem gelmedi..
Reklam
Sydney, hayalini kurduğu Madrona Vakfı’na kabul edildiğinde bunun hayatındaki en büyük fırsat olduğunu düşünüyordu. Alzheimer araştırmaları yapan bu gizemli yerde hem kendini kanıtlayacak hem de geleceğini kurtaracaktı. Ama vakfa geldiği ilk andan itibaren hissettiği o tuhaf sessizlik, karanlık atmosfer ve insanların gözlerinde sakladığı şeyler ona burada hiçbir şeyin göründüğü gibi olmadığını hissettirdi.
Vakfın koridorlarında dolaşan garip olaylar, gördüğünden emin olamadığı hayaletler, yaralı hayvanlar ve insanların davranışlarındaki değişim Sydney’in kendi aklından bile şüphe etmesine neden oluyor. Özellikle profesör Kincaid… Ona yaklaşmak istiyor çünkü yanında kendini güvende hissediyor ama aynı zamanda adamın sakladığı gerçeklerden korkuyor. Aralarındaki bağ güçlendikçe Sydney, vakfın içinde yürütülen deneylerin sandığından çok daha tehlikeli olduğunu anlamaya başlıyor.
Diğer öğrenciler de zamanla değişmeye başlıyor ve herkes sanki görünmez bir şeyin etkisi altındaymış gibi davranıyor. Sydney ise hem kendi zihniyle savaşırken hem de gerçekleri ortaya çıkarmaya çalışıyor. Çünkü öğrendiği her şey onu ya kurtuluşa götürecek ya da tamamen karanlığın içine çekecek.
Ve o şaşırtan ters köşe yapan o son!!!
Kitap daha ilk sayfalarda beni kendi atmosferinin içine çekmeyi başardı. Çünkü bazı kitaplar vardır, daha ne olduğunu tam anlayamadan bile o havayı okuyucuya geçirir.
Düşünsenize; çok ünlü bir vakfın içindesiniz ama dış dünyayla bütün bağınız kopmuş. İnternet yok, telefon yok, dışarıyla iletişim kurabileceğiniz hiçbir şey yok. Sanki görünmez duvarların arasında sıkışıp kalmışsınız gibi… O izolasyon hissi kitabın her sayfasında daha da ağırlaşıyor.
Her bölüm bittiğinde “Bir sonrakinde ne olacak?” merakıyla okumaya devam ettim. Bana göre gerilim dozu başlarda sinsice
Hüseyin Rahmi Gürpınar'ın #kuyrukluyildizaltindabirizdivaç kitabı @isbankasikulturyayinlari nın sadeleştirerek günümüz Türkçesiyle bastığı ilk kitap.
Daha ilk sayfalarında buldum. Benim hiç haz etmediğim, kendilerini duymazdan görmezden geldiğim ama sevgili anneannemin pek bir önemsediği "elalem" i buldum. Bilimsel açıklamalara göre her 75 yılda bir görünen Halley kuyruklu yıldızının dünyamıza çarpacağı haberi üzerine, bire bin katarak ortalığı galeyana getiren mahalle kadınlarının sergilediği tabloyu gülerek okudum. Tıpkı kulaktan kulağa oyunu gibi değişim gösterdi haberler. Kadınlara karşı düşmanlık derecesinde olan düşüncelere sahip İrfan Bey sayesinde bilimsel açıklamalara dönüyor kitap. Kadınları korkutmak için verdiği konferanslar neticesinde ilginç bir mektuplaşma başlıyor. O mektupları okurken "yeter da" demiş olabilirim. Mizahi yönü sayesinde akıcı olduğunu düşünüyorum. Sıkılmadan okuduysam o "elalem" sayesinde.
Nedenini bilmesem de, ağır klasik okumaya çekindiğimi bilir beni tanıyanlar. Sizde benim gibi bu durumdan muzdaribipseniz, @isbankasikulturyayinlari nın yeni çevirilere bir şans verebilirsiniz.
Keyifli okumalarınız daim olsun...
Kuyrukluyıldız Altında Bir İzdivaçHüseyin Rahmi Gürpınar · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202525,5bin okunma
2010
Puan vermedi
Bir Dönemin Sancısı, Bir Şehrin Kalbi: "2010"
Zamanın bir ucunda, her şeyin sonsuza dek değişeceğini hissettiğimiz o dönüm noktasındayız. Mehmet Eroğlu’nun usta kalemi, bizi "Yetmez ama Evet" sloganlarıyla çalkalanan 2010 Türkiye’sine, İstanbul’un hem cennet hem cehennem olan o karmaşık sokaklarına geri götürüyor.
2010, sadece bir roman değil; bir kuşağın var olma çabası. Kendi "çukurundan" çıkmaya çalışan hırslı Zerrin, parlak eğitiminin boşa çıktığını anlayan Emre, modern dünya ile aristokrat kökleri arasında sıkışan Mine ve Kerim kardeşler, ve bir imparatorluk kurma hayaliyle yanıp tutuşan Nejat...
Kaderleri birbirine düğümlenen bu karakterler, daha iyi bir hayatın peşinde koşarken kendilerini inkar etmenin sınırında yürüyorlar. Mehmet Eroğlu, toplumsal kutuplaşmanın gölgesinde, İstanbul’un çok katmanlı yapısını ve bireyin bu değişim sancısı içindeki yalnızlığını derinlikli bir kurguyla işliyor.
Eğer yakın tarihimizin ruhunu, bir şehrin dönüşümünü ve insan arzularının sınırlarını edebi bir şölenle keşfetmek isterseniz, bu 616 sayfalık derin roman sizi bekliyor. Geçmişin aynasında bugünü okumaya hazır mısınız?
Briar'ın Canavarları serisinin ikinci kitabı Altınla Dokunmuş incelemesiyle geldim. İlk kitabın sonundan sonra olayların nasıl gelişeceğini çok merak ediyordum; bu kitapta tempo ve aksiyon daha da artıyor.
Bildiğiniz gibi kahramanımız Rosalina, dört prensin her gece canavara dönüşmekle lanetlendiği büyülü ‘Vadi’ diyarında bir mücadele veriyor. Prenslerin büyülerini geri kazanması ve lanetin kalkması için ‘eşlerini’ bulmaları şart. İnsan diyarına geri gönderilen Rosalina ise ne yapıp edip Peri Diyarı'na dönmenin yollarını arıyor.
Bu kitap özelinde, kararsız ve utangaç yapısıyla bilinen Sonbahar Prensi Farron'un karakter gelişimini izliyoruz. Kurgu Sonbahar Diyarı'na odaklandığı için Farron'un geçmişini, neden lanetlendiğini ve bu laneti nasıl kırdığını detaylıca öğreniyoruz. İlk kitaptaki öz güvensiz halinden sıyrılıp geçirdiği değişim çok başarılıydı.
Gelelim çoğumuzun favorisi olan Keldarian’a... Bu kitapta eminim herkesi çileden çıkarmıştır. Rosa'yı koruma içgüdüsünü anlasam da ona kaba davranıp uzaklaştırmaya çalışması, eş bağını reddetmesi bence çözüm değildi. Diğer yandan Rosalina'nın tüm bunlara rağmen hâlâ Kai'nin peşinden gitmesini de pek anlayamadım
İlk kitap evren ve karakter tanıtımı ağırlıklıyken, bu kitapta bolca gizem, sır ve karakter gelişimi okuyoruz. Kötü adamımız Caspion'u da unutmamak gerek; galiba bu tarz karakterler okuyucuya her zaman daha çekici geliyor
Kitap fiziksel baskısıyla zaten göz alıcı, içeriğindeki aksiyon ve kurgu da bir o kadar tatmin ediciydi. Reverse harem ve fantastik türünü sevenlerin kaçırmaması gereken bir seri, kesinlikle tavsiye ederim.
Reklam
Reklam