hüseyin
@deimnegric
“vakit varken tomurcukları topla, zaman hâlâ uçup gidiyor; ve bugün gülümseyen bu çiçek, yarın ölüyor olabilir.”
84 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Korku. İnsan içine işleyen ve yüzlerde gergin bir ifade oluşturan bir duygu. Bunun sonucunda her şeyi yapabilecek bir düşünce yapısına kapılıyoruz ve gözümüz hiçbir şeyi görmez oluyor. Yaptığımız
Reklam
Ufak birkaç spoiler içeriyor olabilir.Hayat ve İnsan
Küçükken kaçımız bir tokat yemişizdir annemizden ya da babamızdan? Kaçımız azar işitmişizdir abimizden ya da ablamızdan? Belki bu sayı çok denmeyecek kadar azdır ve hatta çoğunda böyle bir şey mümkün bile değildir. Ama sefaletin ve açlığın baş gösterdiği ailelerin çoğunda bu normal karşılanır. Şeker Portakalı da tam bu noktada 5 yaşında bir çocuğun günden güne sürekli annesinden, babasından, ablasından ve abisinden hem azar işiten hem de çoğu zaman dayak yiyen bir çocuğu –ki sıradan bir çocukla karşılaştırmak ona karşı büyük saygısızlık sayılır– merkez alıyor. Zezé'ye her vurduklarında sanki bana vuruyorlarmış gibi hissetiğim satırlarda gözlerim doldu. Zezé'nin 5 yaşında bir kalbi ve 40 yaşında bir aklı var. En yakın dostu olan şeker portakalı fidanı Minguinho ve sonradan edineceği arkadaşı Portuga hayatına farklı yönler vermektedir. 2 sene önce pek ilgimi çekmeyen bu kitap hatta baya saçma geliyordu. Ancak okumaya başlamam ile ve okuduktan sonra ne kadar fevri bir önyargı ile elimle ittiğimi anladım ve okumak için bu kadar geç kalmama hâlâ şaşıyorum. Mükemmel derecede içinizi bir tatlı hoş edecek nadir kitaplardan. Herkesin okuması ve okutması gereken bir kitap. puanım 11/10.
Umut dolu düşlerin belli bir mekanda hapsolmuş bedenleri yaşama dair pek çok şey gösteriyor. Ölü Evinden Anılar tam da bu konudaki umudun hiç yitmediğini ve bir zaman sonra umudunu kaybeden ve sadece umuduna sarılan mahkûmları betimliyor. Biraz uzun olmasına karşın onca yılı anlayabilmemiz için ufak detaylara girilmesi de gerekiyordu ki öyle yapmış Dostoyevski'ciğim. Betimlemeleri bazen sıkıcı gelse de gerçekten umuda dair, inancımızı kaybetmememizin gerektiğini, hâyal kurmanın bile gerçekten bazı şeyleri değiştirdiğini gösteriyor. Okumanızı şiddetle olmasa da ufak bir rica ile öneririm :)
Bir cinayetin arkasındaki masumiyeti gözler önüne çıkarmasına yardımcı olan bir avukat, kişinin yaptığı şeyleri hangi duygular içerisinde yaptığını bizlere sunuyor. Kitap ortalara doğru ufak bir duraksamama neden oldu ancak bu kişisel olarak diye düşünüyorum. Sürükleyici ve akıcı bir anlatımla ancak eski türkçedeki anlamını bilmediğiniz birçok kelimenin sıralandığı bir yapıda. Ama üzülmeyin, sonunda bir mini sözlük eklenmiş. günümüz Türkçesi ile yazılmış olsa belki bir tık daha anlaşılabilir olurdu diye düşünüyorum. Böyle de damakta güzel bir tat bırakan yapı olmuş. Okumanızı tavsiye ederim.
Şu an farkına vardığım ve şimdiye kadar okumadığım için kendime çok kızdığım, beni ruhsal olarak götürecebilecek en derin noktaya ve en derin düşünceye sokacak bu kitap benim hayatımda görmüş göreceğim en iyi kitap diyebilirim. İçerisinde bulunan eski kelimeler okuma akışını hiç bozmadan akıcı bir dille okunuyor. Sizleri derin derin düşünmeye bırakan sayfalarda kendinizi zar zor toparlayıp akışına kaptırıyorsunuz. Son sayfalarında gözlerimin şimdiye kadar hiç olmadık kadar dolmasını bir kenarıya bırakırsak gerçekten harikulade bir eser. Ben bu kitapla sanki yeniden doğdum ve öldüm. Herkesin kesinlikle okuması gereken bir kitap.
