“Trenin tünelden çıkması gibi çıkılmıyor yastan...
Martının denizdeki petrol sızıntısından çıkışı gibi çıkıyorsunuz; üzeri katranla sıvanmış, can yakan kuş tüyleriyle...”
Julian Barnes
Ölüm döşeğinde daha fazla ayakkabı, evim, arabam olsaydı diye pişman olmayız. Sevdiklerimizi dair olanlardır pişmanlıklarımızın ortasında yer tutan; onları aklımıza getiririz, bekleriz.
Yaşanmamış günleri, gidilmemiş yolların pişmanlığını yaşarız.
Güler yüz, vermenin en alt seviyesi olarak kabul edilir ama aslında temel seviyesi olsa gerektir.
Çünkü onu esirgeyerek verilen her ne var ise aslında verilmemiştir...