Reklam
Birden sessizliğe bürünen İvan'ın yüzüne bir hüzün çöktü .
- Dinle beni, daha acık olmak için sadece cocukları örnek aldım....
Yeryüzünün kabuğundan merkezine doğru içine çektiği diğer insan göz kurusuyum. Zayıflığımı, güçsüzlüğümü açığa vuruyor; her şeyin neden yaşlarını anlatmıyorum. Konumun sınırlarını bilerek daralttım. Bir tahta- böyle olduğunu zerre kadar anlamadığımı, açıkça söylüyorum. Demek ki, suçlu olanlar, insanların ta kendisi. Onlara cennet verilmesine rağ men, özgürlük istemişler, mutsuz olacaklarını bildikleri hâlde gökten ates çalmışlar. Benim zavallı ve ölümlü Öklid! Çerçeveli aklımın kavradığı şeyler sadece şunlardır: Dünyada acı var, ama suçlular yok; her şey bir zincirin halkası durumunda... Tam bir basitlik ve sadelikle geçip gidiyor ve sonunda dengesini buluyor.
demsal
, bir kitap okuduPuan vermedi·479 syf.·
8 günde okudu
·Okunma: 28 Şubat 2026 20:00
·2026 9. kitabı
