Birden sessizliğe bürünen İvan'ın yüzüne bir hüzün çöktü .
- Dinle beni, daha acık olmak için sadece cocukları örnek aldım....
Yeryüzünün kabuğundan merkezine doğru içine çektiği diğer insan göz kurusuyum. Zayıflığımı, güçsüzlüğümü açığa vuruyor; her şeyin neden yaşlarını anlatmıyorum. Konumun sınırlarını bilerek daralttım. Bir tahta- böyle olduğunu zerre kadar anlamadığımı, açıkça söylüyorum. Demek ki, suçlu olanlar, insanların ta kendisi. Onlara cennet verilmesine rağ men, özgürlük istemişler, mutsuz olacaklarını bildikleri hâlde gökten ates çalmışlar. Benim zavallı ve ölümlü Öklid! Çerçeveli aklımın kavradığı şeyler sadece şunlardır: Dünyada acı var, ama suçlular yok; her şey bir zincirin halkası durumunda... Tam bir basitlik ve sadelikle geçip gidiyor ve sonunda dengesini buluyor.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
demsal
, bir kitap okuduPuan vermedi·479 syf.·
8 günde okudu
·Okunma: 28 Şubat 2026 20:00
·2026 9. kitabı
demsal
, bir kitap okuduPuan vermedi·394 syf.·
11 günde okudu
·Okunma: 19 Ocak 2026 15:08
·2026 3. kitabı
dikatini çekmişti. Hepsi meşgul oldukları şeyleri bir yana bırak- mış vakur, sessiz bir merakla iki hasmı seyrediyordu. Epey komik bir sahneydi. Fakat alı al, moru mor Adam İvano- viç'in küçücük gözlerinin meydan okuyan bakışları boşa git- ti. İhtiyar hiçbir şeye aldırmıyor, kudurmuş Bay Şultz'un su- ratına bakmaya devam ediyordu. Sanki yeryüzünde değil de, aydaymış gibi çevresinde uyandırdığı ilginin de hiç farkında değildi. Sonunda Adam İvaniç'in sabrı tükendi, öfkelendi. Tehdit edercesine sert, tiz bir sesle, Almanca:
-Neden bana öyle dikkatle bakıyorsunuz? diye bağırdı.
Ama hasmı anlamamış, hatta soruyu duymamış gibi yine ses çıkarmadı. Adam İvaniç, Rusça konuşmaya karar verdi.
İki kat artan bir öfkeyle:
Size soruyorum, niçin bana öyle dikkatli bakıyorsu- nuz? diye haykırdı. Beni sarayda bile tanırlar, sizi sarayda tanımazlar.1
Ama ihtiyarın kılı kıpırdamadı. Almanlar arasında kızgın homurtular duyuldu. Gürültüyü duyan Miller içeri girdi. Meseleyi anlayınca, ihtiyarı sağır sanarak kulağına eğildi, garip müşterisinden gözlerini ayırmadan, olanca sesiyle:
Bay Şultz, kendisine dikkatle bakmamanızı rica edi- yor! dedi.
İhtiyar, gayri ihtiyari Miller'e baktı ve o ana kadar hare- ketsiz olan yüzünde ansızın bir kuşku, huzursuz bir heyecan belirdi. Telaşlandı, şapkasını almak için inleyerek eğildi, ace- le, bastonuyla birlikte kaptı ve sandalyesinden kalkarak yü- zünde yabancı bir yerden kovulan fakirin zavallı, utangaç gülümsemesiyle salondan çıkmaya davrandı. Bitkin ihtiyarın uysal, mütevekkil telaşında öyle acıma uyandıran, yürek parçalayıcı bir zavallılık vardı ki, Adam İvaniç'ten başlaya- rak pastanede bulunanların hepsinin tutumu değişiverdi. İh- tiyarın birine hakaret etmek şöyle dursun, oradan her an bir dilenci gibi kovulabileceğinin farkında olduğu
