Kitabı ete kemiğe bürüsem şey demek isterdim :
Sen ne diyorsun denişik?
Nevi şahsına münhasır bir kitaptı okuduğum. Herkes kendi Yusuf'unu arıyor. Bir Yusuf olarak bu kadar aranmak istemezdim. Zannımca Yusuf da istememiş..
Tavsiye kitap, ben beğendim. Yazarına teşekkür ederim. Yusuf sana da
Hep Onun Yüzünden...
Tuğçe Isıyel, ilk okuduğum kitabı olan “Parçalı Bulutlu”da hayranı olduğum ve çoğu satırı ben yazmış olsaydım diye düşünerek imrendiğim hatta yalın kelimelerine aşık olduğum genç bir yazardı. Hemen arkasından aldığım “Ya Hiç Karşılaşmasaydık” kitabını da çok beğenmiştim. Yazdığı ilk kurgu denemesi olan bu kitabını da yine sevgili Ünsal’dan duyup bi’ koşu alıp bi’ solukta okudum.
Daha yazının başında yalan söyleyerek başlamak hiç benim gibi dobralığıyla nam salmış bir insana yakıştı mı? Nerde bi koşu aldım? Artık gidip herhangi bir yerden kitap mı alıyoruz? Yemek başta olmak üzere bakkal, manav, kozmetik, kıyafet alışverişi yapmadığımız gibi neredeyse hediye alışverişlerimiz bile online. Bizi saatlerce süreden tasarruf ettiren bu işlerdeki kuryelere 10 dakika geç geldin diye bir de veryansın ediyoruz ya, bize yaranılmaz. Basıyoruz iki tane tuşa, istediğimiz her şey evimize kadar geliyor daha ne isteriz. Özellikle pandemiyle başlayan bu sanal alışveriş alışkanlığına ne kadar dirensem de ben de katıldım sonunda. Oysa ben görerek, dokunarak, hissederek almayı severim. Saatlerce değilse de uzun uzun kitapçıda dolanıp her kitabın içini şöyle bir karıştırır, sayfa kalitesinden, dizininden, yazı fontundan, varsa fotoğrafların baskı kalitesinden karakter tahlili yapmaya çalışırım. Hiçbir şey yapamazsam da en azından koklarım. Bana o eski kitapları kokladığımdaki hissiyatı veriyorsa geçmişe döndüğüm o kısacık anın tadını çıkarmaya çalışırım. Mutlaka arka kapaktaki alıntı cümlelere göz atarım. Yabancı dergi ya da gazetelerden; sarsıcı bir kitap, yüzyılın en etkili yazarı/kitabı notunu görürsem, macera filmlerinde kahramanın elinde aniden ısındığı için tek hamlede attığı gizemli taş muamelesi yapar ve fırlatırcasına bırakırım aldığım yere.
Cicili bicili raflara koydukları çok
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Denişik...Düşünce
Aytunç Altındağ her zaman ilginç bulduğum bir kalem. Değişik konu seçimleri bir yana komplo teorileri kehanetler hep keyifli okumalar vaadeder gibi geliyor. Bilimsel temelleri tartışılır tabi yazdıklarının ama okunur nihayetinde.
Kaldı ki bu kitapta Isaac Newton a çeviri yapmış sadece.
Cennet, O'nun Olduğu YerdiEdebiyat
10 saat sürecek olan bir Mersin-Antalya yolculuğu esnasında okurum diye alıp yolculukta kapağını dahi açamadığım kitap. Uzun yolculukta okumak için alınan hiçbir kitap okunmaz bu yazılı olmayan bir kuraldır. Dağlara bayırlara çimenlere ay çiçeklerine tarlalara seralara dalınıp mütaala edilir. Neyse... Ben bunu neden anlattım? Ben buraya neden çıktım, niçin çıktım?
Bundan sanırım 2-3 sene önce Jack London'un Ademden Önce kitabını okuduktan sonra (itinayla tavsiye edilir) insan oğlunun zihinsel fiziksel evrensel gelişim süreçlerine daha bir merak salmıştım. -Ki Ademden Önce kitabındaki rüya mevzusu beni baya baya aydınlatmıştı. Denişik bir algoritma örneğinde sunulmuştu. Sanırım bundan mütevellit nerede bir Ademle Havva vakası görsem bodoslama dalarım mevzuya. Bu kitabın arka kapağını dahi okumadan başlığını görüp almam gibi. Mizahşör Twain'in kaleme aldığı içerisinde çeşitli öykülerin bulunduğu bu yapıt oldukça sürükleyici idi. Yaz sıcağında özellikle nemli bir şehirde yaşıyorsanız (bilen bilir kitap okumak eziyettir) klimayı açıp karşısında keyiflice okuyabileceğiniz bir kitap. Meraklılarına önerilir.
2. Başlık spoiler içerebilir
1-KİTABI OKUMADAN ÖNCE
İsmi ve kapağıyla kişisel gelişim(!) kitaplarını andıran bu kitap aslında bu öngörülerimizden tamamen uzak. “New York Times Best Sellers” kıvamında da değil. Kitap tam olarak ne ise o. Bir psikoloğun başından geçenler temalı. Kısaca özetlersem, “ Başrolde orta yaşlarda bir psikolog karşılıyor bizi. Konu 3 olay etrafında dönüyor. İlki psikoloğun kendi öyküsü, kız arkadaşıyla olan –bana göre fazla Avrupai- ilişkisi. İkincisi psikoloğun aynı zamanda profesör olduğunu öğrendiğimiz üniversite dersleri. Üçüncüsü ise Kaygı Bozuklukları Merkezinde/Kliniğinde, Striptizci olan danışanı ile seanslarına bizi şahit tutuşu.
ÖNCELİKLE KİTABI KİMLER OKUMALI, diye başlamalıyım ki zamanını bu alana vermek istemeyen okurlar başka kitaplarla hemhal olsunlar. Kitap zannımca tüm okur kitlesine hitap etmiyor. Başta İrvin Yalom’un “ Nietzsche ağladığında “ kitabı gibi bir his uyandırsa da aslında ondan uzak havayı hemen sezdim. Ondakiyle aynı tadı alacağını düşünen okur kitlesine göre değil. Çünkü o kitap hem psikoloji alanıyla ilgilenenler için önemli veriler sunarken hem de alanın içinden olmayanlar için keyifli bir olay örgüsü sunuyordu. Bu kitap için ise aynı durum söz konusu değil.
Açıkçası ‘Dur bir psikolojik kitap okuyayım da azcık denişik insanlar görem’ tarzında değil. Evet bir olay örgüsü var ama bu örgü bilerek ya da bilmeyerek salt “Psikolojik danışma becerileri”ni alanın içindekilere bedava ders niteliğinde sunma amacıyla yapılmış gibi duruyor. Bence alanın içindekiler için müthiş hap bilgiler var. Keza kitabı üniversite hocamın tavsiyesiyle almış bulunmuştum. Ve beni teorik bilgiler açısından son derece tatmin etti. Danışanıyla birlikte kaygıyla baş etme yollarını bize sunması çok hoş. Ayrıca içinde, danışanla şu şu şu durumlarla karşılaşırsak ne
Mutlu huzurlu çekirdek ailenin annesi ölmüş, kıyameti babanın anlatımından izliyoruz, çok sevilenin kaybının yarattığı travma bir kargada vücut buluyor. Kısacık bir kitap, cümleler olabildiğince ekonomik ama anlattığı çok yoğun. ( Sylvia plath ve ted Hughes bilmek önemli özellikle karga alegorisi açısından) denişik bi kitap bence iyi tecrübe
