Deniz B. Çiftci
@denizbciftci
3 okur puanı
Ağustos 2019 tarihinde katıldı
Marianne gerçek hayatın çok uzakta bir yerde olduğu ve onsuz gerçekleştiği hissine kapılmıştı; yerini öğrenebilecek, bir parçası olabilecek miydi, bilmiyordu. Okuldayken bu hisse sık sık kapıldığı olurdu ama bu hisse gerçek hayatın nasıl göründüğüne ya da ne hissettirdiğine dair kesin bir görüntü eşlik etmezdi. Tek bildiği, gerçek hayat başladığında, artık onu hayal etmesine gerek kalmayacağıydı.
Sayfa 22
Reklam
“Let me ask you something, in all the years that you have...undressed in front of a gentleman has he ever asked you to leave? Has he ever walked out and left? No? It's because he doesn't care! He's in a room with a naked girl, he just won the lottery. I am so tired of saying no, waking up in the morning and recalling every single thing I ate the day before, counting every calorie I consumed so I know just how much self loathing to take into the shower. I'm going for it. I have no interest in being obese, I'm just through with the guilt. So this is what I'm going to do, I'm going to finish this pizza, and then we are going to go watch the soccer game, and tomorrow we are going to go on a little date and buy ourselves some bigger jeans.”
Kırk yaşımızda, yüreğimize yirmimizde sıktığımız bir kurşunla ölüyoruz." Böyle bir cümleyi okuyup yıllarca aklınızda tutuyorsanız zaten ölüyorsunuz demektir. Silaha gerek yok.
