d

@denizbitmez·
·
sabitlendi
yalnızdım. korkunç derecede yalnız, bu en kötüsüydü. eğer bunu atlatabilirsem, sabah olacaktı ve kesinlikle biliyordum ki yine kahkahalar atıp eğlenecektim. eğer güneş bir doğsaydı. yalnızca sabah olsaydı.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
güç bela ayakta durabilen biri gibi yaşamak istemiyorum. senin gibi. yaşamak istediğim için seni terk ediyorum. yaşam gibi bir yaşam için.
ve hayat her sabah yeniden yaratıldığında, sen yeniden ayaklarının altında kanayan yaralarını sarmalayıp yürümelisin. dikbaşlı yürüyüşlerin olmalı. her aşkı feda edebilecekmiş gibi duran çelik bir kalp taşıyormuş gibi asi, umarsız ve ifadesiz bakışlarla yürümelisin. fakat hiçkimse bir yaprağa gözyaşı dökebilecek olmanı anlamamalı.
sen bilirsin bana ne oldu, ne oldu bana, ben kimim, neredeyim. uzun uzun gecelerde, tavana bakarken gözlerimiz ve kenetlenmişken birbirimize ellerimiz, kapıyı çarpıp gitmeyi sen bilirsin. geri dönmeyi sen bilirsin ama beklemeyi, beklemeyi, beklemeyi ben bilirim, bilirsin.
insanlardan korkuyorum. hep korktum. sevgiden, nefretten, ölümden, gürültüden. ve korktuğum her şey başıma geldi. hepsi insanlardan geldi.