Deniz BEYAZ KARABİNA

İnsan, şükrün nihai merciinin Allah olduğunu fark etiğinde aslında en büyük prangalarından kurtulmuş olur. Çünkü şükür, eğer yönünü şaşırırsa insanı görünmez köleliklere sürükleyebilir. İnsan, nimeti verenin Yaratıcı değil de bir kurum, bir makam, bir insan, bir sistem, bir otorite olduğunu zannettiği anda; o kapılara mahkûm olmaya başlar. Minneti Allah'a değil de insana borçlu hissettikçe de kendini beğendirme, onay alma, kabul görme, yaranma çabaları ruhunu kıskaçların içine alır.
Sayfa 33·Kitabı okudu
Reklam
"İnsanı sessiz kalmaya zorlayan acı, onu bağırmaya zorlayan acıdan çok daha ağırdır.”
Sayfa 236·Kitabı okudu
“Demek, ruh yıkıntıları insanı fena yoruyor!”
Sayfa 63·Kitabı okudu
“İyiler intikam almaz, Allah’a havale eder ve yoluna gider.”
Sayfa 58·Kitabı okudu
“Bence detaylara kendinizi delirtmeyecek derecede takılın çünkü her şey orada dönüyor.”
Sayfa 32·Kitabı okudu
Reklam