"Kitaplar işe yaramaz. İnsanın can yoldaşına ihtiyacı var," Sızlanırcasına, "İnsan çıldırır kimsesi yoksa. Kim olduğu hiç önemli değil. Yeter ki seninle olsun."
Kendi hayatının yükü omuzlarını aşağı çekmeye başladığında altında kalmaktan başka çaren kalmıyordu. Yeterince yaşamak istersen çıkabiliyordun o enkazın altından. Bulunduğun ana bakıyor ve o enkazla ne yapacağını düşünüyordun. Bir mezar ya da yeni bir hayat. Ne inşa edeceğine yine sen karar veriyordun.
"Bazılarınıza o kadar da iyi gelmedim ama."
"Bazılarımıza sandığından daha iyi geldin ama bunu kabullenmek istemedik."
"Belki de böylesi daha güvenlidir."
"Güvenli. Ama aynı zamanda acı verici."