“İki kişinin birlikte yaşamaya devam edebilmesi için sürekli ince ayarlar yapması, çatlakları sıvaması, bitkilere su vermesi, yavaşlayan saatleri kurması gerekiyordu. Anlayabiliyordum.”
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
“İnsan hayatta mahrum kaldığı şeylere zamanın sonsuz olduğuna inandığı için yanıyor. Zamanın darlığını hatırladığımızda elimizdekileri korumaktan başka bir derdimiz olmuyor.”
“Kimse bakmıyordu ona. Varlıkla yokluk arasında bir yerde o da yürüyor, elindeki bu tek eyleme sıkı sıkı yapışıyordu. En iyi bildiği işi yapıyor, basıyor, belki bir tek böyle bağlı kalıyordu yaşama. Attığı her adımda bastığı yol da içinden geçiyordu sanki; kendine varıyor gibi. Böyle.”
“Kimi zaman başı eğik, gözleri yerde yürür. Gözlerini göremesem de o anda asfaltı delip geçen bir bakışa sahip olduğunu hissederim. Buruk, kırgın, kızgın bir bakış. Belli ki alınmış, içerlemiş bir şeylere; uzun zaman önce. Bir olasılık neye alınıp kırıldığını anımsamıyordur artık da sadece bir his kalmıştır geriye. İşte ondan, o duygudan o his yüreğine ilk düştüğünde yüz yüze kaldıklarından kurtulmak için böyle yürüyor diye düşünürüm.”