Duygularımın en zirvesindeydim. Karanlık sokakları arşınlarken mutluluktan kahkaha atıyordum. Neşeliydim. Umutlarım vardı geleceğe dair. Karanlık ve ıssız sokaklar bile bana engel olamazdı. Arşınladım sokakları. Kahkahalarımı ezberlemişti yaşlı teyzeler. ‘Deli aşık’ bana böyle diyorlardı. Kimse seni tanımadan seni bulmuştu kalbimde. Yorgundum. Uyuyacak dermanım bile kalmamıştı biliyordum ama yine de kahkahalarımla peşinden koştum. Biliyor musun artık hiçbir sokak gülüşümü bilmiyor. Yorgunluk nedir yeni öğreniyorum. Artık yıldızlarla tanıştım. Göz yaşlarıma benzetiyorum onları. Deli aşık artık yorgun biri. Beklemek, çabalamak, arkandan koşmak onu değiştirdi. Düşüncesi de garip biliyor musun? Her şeyi feda edecek kadar çok severken artık aşka inanmayan biri oldum. Komik aslında ya da ironik mi demeliydim? Yaşamak kadar ironik geliyor artık. Bazen yok olmak istiyorum. Biliyorum ölümden sonrası da var ama ben bundan da çekiniyorum. Bir anda sonsuzluğa karışmak. Benliğimi kaybetmek istiyorum. Yürüyecek ayaklarım vardı. Onları da kaybettim. Hayal kuramıyorum. Yavaş yavaş isteğime kavuşuyor muyum yoksa? Emin değilim. Keşke bir anda puf diye yok olsam. Seni unutmaktan korkardım. Biliyorsun. Her şeyim sendin. Ama artık seni hatırlamak dahi istemiyorum. Yok olmak isteyecek kadar çok bunaldım. Yaşamak için haykırışlar atardım. Artık susarak çığlık atıyorum. Susmak bana yakışmıyor. Hayat dolu olan bana yakışmıyor. Baksana göz altlarım şişmiş, gülüşümü görmek için günlerce aynaya bakıyorum. Ben bu kadar bitmişken sen devam ediyorsun. Hiç sevilmemiş olmayı nereden bileceksin? Bilemezsin. Hep sevilen taraf oldun. Sevginin anlamını yitirmeye başladığını seni severken hissettim. Anlamsızlaştı gözümde. Beni neden sevmediğini hiç düşünmedim. Sevgiye layık olmadığımı biliyorum. Ama
Bir gün adımı unutursan eğer,
Sessizce çekildiğim köşemde hatırla.
Gözlerin dalarsa uzaklara sebepsiz,
Sana hiç kıyamayan kalbimde hatırla.
Yarım kalmış bir şarkı çalarsa bir yerlerde,
İçini acıtan o ince kederde,
Yağmurun cama vurduğu o her damlada,
Sana biriken gözyaşımda hatırla.
Biliyorum, hayat akıp gidecek kendi yolunda,
Belki de yabancı bir el olacak kolunda.
Ama ne zaman bir sızı duyarsan solunda,
O derin, o iyileşmeyen yaranda hatırla.
Sana ne nefretim var ne de bir sitemim,
Sadece tükendi her şeye dermanım, yetmedi gücüm.
Toprağa düşerken en son nefesim,
Seni dünyalar kadar seven o kadında hatırla...
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Geldim, kaçtın.
Yanıma uğramadın.
Küstüm sen başta olmak üzere her şeye...
Sen ne yapıyorsan ona inandım. Dedektifçilik oynayarak niyetini anlayacak araştıracak dermanım yoktu. Ben zaten paramparçaydım.
Güne...
Babamın en sevdiği türküyle 🤍
Dersini almış da ediyor ezber
Sürmeli gözlerin sürmeyi neyler
Aman aman ben yarelendim aman
Bu dert beni iflah etmez del' eyler
Bu dert beni iflah etmez del' eyler
Benim dert çekecek dermanım mı var?
Aman aman gamzelim aman
.....
youtu.be/0gdzbLA4ByE?si=...
VİCDAN
Vicdan terazisinin boşsa kefesi?
Günahlarla doludur gizli kesesi.
Hangi dertle alınır söyle darası?
Bu gönül yarası derman bulur mu?
Dermanım derdimse şifa olur mu?
Değersiz hissedersen bir gün kendini.
Galip ilan etmiştir dünya fendini.
Seller gibi coşsa da aşmaz bendini.
Bilirsin haddini, eğiktir başın.
Kemale ermeğe gerektir yaşın.
Sor bakalım kolay mı bırakıp gitmek?
Bedenini aldatıp ruhu terk etmek.
Geçmişini unutup herkese küsmek.
Tüm umudu kesmek kolay mı sanki?
Yırtılan gururu sen dik yeter ki.
Kabrine gül ekerse üç ağlayan el.
Tozlarını uçurur poyraz esen yel.
Kumlarını sürürse gözden akan sel.
Bağrıma basayım desen olur mu?
Vuslat ahirette, zaman vurur mu?
Bu dünyada hiçbir şey istemem sizden.
Kibir rüzgârı neler kopardı bizden.
Hesaplar ahirette işte bu yüzden.
Aynaya bakacak yüzümüz var mı?