Uyuşturucu bağımlısı nasıl yoksunluk çekiyorsa, bu kitapta da aşkının yoksunluğunu çekiyor. Ama yoksunluk da bir süre sonra normalimiz oluyor. Yani okunmaya değmez, zaten bu acıları hepimiz yaşıyoruz. Kitaba başlarken kötü şanından etkilenip korktum aslında. Korku tünelinden korkmadan çıkmış gibi hissediyorum şu an.
Yalnızlar ailesiyiz biz. Bu evde herkes ayrı ayrı yalnız. Kardeşlerim bu yalnızlıktan kurtulmak için erkenden evlendi. Hiçbir derdimi, mutluluğumu, sorunumu, genç kızlığımda veya çocukluğumda ne ailemle ne de arkadaşlarımla paylaşabildim. Kimseye öfkelerimi korkularımı anlatamadım.