...yalnız bir kişi,atından aşağı yuvarlanmış olan sançar hala kırılasıya gülüyordu.Binbaşı sağa sola bakındı.iki onbaşı Sançarı atina bindirip yelesine bağladılar.sonra ati kırbaçlayarak koşturdular.Sançar gülmeye başladı mı başka çaresi bulunmazdı.Her zaman böyle yaparlardı.
-şöyleki eskiden halimiz vaktimiz pek yerindeydi, ihtiyarla durup dinlenmeden çalışırdık hep. Ne sohbet ederdik ne ruhumuzu düşünürdük ne de dua ederdik
İlyas