"Bir insana inanmanın bedelini tüm bir cinsten nefret ederek ödemek... İşte kalbi çürüten en ağır dert budur."
Ben evime dönüyorum. Güle güle 1k insanları...Hayata Dair
Gerçekten yaşayabilmek mümkün mü? İçinden geldiği gibi davranabilmek... İnsanlar kendileri olmamak adına öyle bir savaş veriyor ki; ya planlı bir yaşlıya ya da anlık yaşayan bir çocuğa dönüşüyorlar. Kendin olmaya, olduğun gibi kalmaya çalıştıkça karşında hesap, kitap, test, ayar ve gösteriş peşindeki kuklalar beliriyor; bu güruh, uyum sağlamayanı çiğneyip tükürüyor.
Hayatta illa bir dert peşinde olman lazım; aşk, kariyer, para, cinsellik... Mutlak bir çıkarın olmalı. Bende arada canım sıkılınca sisteme uyum sağlar, sonra daha çok sıkılıp koşarak evime kaçarım. İnsanlar gerçekten çok sıkıcı.
Derdin varsa git denize anlat. Kedilere, bulutlara anlat. Pencere pervazında çiçeklere anlat. İnsana dert anlatılır mı hiç?