Acılar her zaman bize bir şeyler öğretir. Rabb’im kulunu üzer mi? Hayır, sen öğren diye seni sınar. “Sabredecek mi?” diye dert verir. Sen sabrettikçe, haberin olmadan güzel yollarda çiçek eker sana.
Gözlerini kapayıp durma öyle.
Dile getir duyduğun acıyı! Dert sustu mu
Yüreğe dolar için için, yıkar yüreği!
kendi kendine dövme yaparken insanın gözünden damla damla yaş akıtan o acıdan daha büyüğü, içindekini söyleyememek acısıdır. her sabah, âşık olduğu kızın yanı başında durup da bir tek laf edememenin acısına dayanan bu çocuk için, ucu ateşli yorgan iğnesini değil yüz sefer, bin sefer bile koluna batırması dert değil. derdin büyüğü söyleyememek.
