Derya
@derya_
436 okur puanı
Nisan 2017 tarihinde katıldı
Neredeyse her sayfasında kendimden izler buldum, eğer yazabilme yeteneğim olsaydı benzer içerikli cümleler kurardım diye tahmin ediyorum. Bazı yerlerde tam olarak kelimesi kelimesine beni tarif etmiş. Huzursuzluğun hep içimde bir yerlerde olduğunu hissettiğimden başından sonuna kadar tam da benim kitabım dedim.
Kimi zaman cümleler Sartre'ın Varlık ve Hiçlik kitabını çağrıştırdı. Tabii o kitabı okumak hayli zordu ama düşüncelerini açıklarken benzettiğim kısımlar oldu:
"en derin yerimiz varlığın ya da yok-varlığın bir parçası olmaktan çıksın."
"Var olmak bir yaklaşıklılık hali, bir şeyin bir önceki günü ya da aşağı yukarı o şey, olmak mıdır?" gibi yerlerde ve her şey ya da hiçlik diyerek bağladığı cümlelerde benzerlikler buldum.
Pessoa belli bir stile bağlı kalmadan hislerini olduğu gibi dile getirmiş. Ayrı ayrı yarattığı yetmiş kimliğin gözünden kaleme almış yazılarını ve kimi yerde de bunlar üzerinden göndermeler yapmış. Farklı yaşamöyküsü oluşturduğu kimliklere göre yazıp bu şekilde de imzalamış.
Kitap öldükten sonra sandıktan çıkan yazıların derlemesinden oluşuyor, dolayısıyla yaşadığı sırada pek tanınmayan yazarlardan. Ama bunun da bilincinde gibi, gelecekte bu sayfaları beğenen çıkar da nihayet beni anlayan biri olursa gerçek bir aileye kavuşacağım demiş. O ailenin arasına katılmak güzeldi.
Kitabın ortalarında "İsterim ki bu kitabı okuyunca, şehvetli bir kabus görmüş gibi olun" diye bir cümle geçiyordu ki yaşadığım dönem itibariyle de bunu iliklerime kadar hissettim. Zor bir dönemimde okuduğum kitap hem okuma süremi uzattı hem de beni gittikçe daha dibe çekti. Bu durumda olmama sırf kitap sebep değil, sadece stresli bir dönemden geçtiğim için çifte kavrulmuş etki yarattı. Kitaba kendimi kaptırdığım zamanlarda daha fazlasını okuma isteği uyandı, bazen de hiç
Reklam
Lüks evinin terasında otururken hayattan sıkılan bir adamın mutsuzluğu bir şeydir; benim gibi Aşağı Şehir'de, dördüncü kattaki bir odadan manzarayı seyretmek zorunda olan, ne yaparsa yapsın bir yardımcı muhasebeci olduğunu unutamayan bir adamın mutsuzluğu başka bir şeydir.
Hayatım daimi bir ateş, durmaksızın tazelenen bir susuzluk. Gerçek hayat, eyyamı bahur gibi bunaltır ki beni, bunda bir parça alçaklık da yok değil.
Reklam