Bazen bir kitabı okurken karşılaşılan acı karşısında gerçek değil bunlar diye kendini teselli eder ve okumaya devam edersin. Ancak bu kitabı okurken her cümlesinde gerçek olduğunu bilerek okumak insanın boğazında düğümlenen kocaman bir yumru oluyor. Okurken bir yandan zorlanmak, bir yandan insanların çektikleri acılar karşısında nasıl bu kadar yetersiz, sorumsuz kaldık diye kızarak okumaya devam etmek istiyor insan. Serhan Bey’i tebrik etmek lazım hem insanların hikayelerini bu kadar güzel aktardığı için hem böyle bir kitap için bu kadar güzel bir isim bulduğu için. Okunmalı ve her görmek, anlamak, inanmamak isteyen kişilere okutulmalı.