Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Kendisi de kavradı mı bunu, kendini kandıranların bu en akıllısı? Sonunda söyledi mi bunu kendine, ölüme karşı sergilediği cesaretin bilgeliğiyle? Sokrates istiyordu ölmeyi: Atina değil, o verdi kendi kendine zehir çanağını. Sokrates bir hekim değil, dedi usulca kendi kendine: yanlızca ölümdür burada hekim... Sokrates yanlızca uzun süredir hastaydı...
"İnsan yalnız başkalarına karşı değil kendisi için de merak duyabilmeli. Kendimi inceliyorum; bundan yorulunca düşünüyorum. Tanrı'nın beni neden yarattığını ya da beni yaratırken bana ne anlam yüklediğini ancak ve ancak Tanrı bilir."
Ordaydı,yitik bir köpek gibi, sahipsiz, adsız, birinin flik, bir başkasının da gönlünce, folk diyebileceği. Hiçbir şeyi tanımıyordu,kendini de tanımıyordu; yaşamış olmak için yaşıyordu, yaşamayı bilmiyordu; yüreği çarpıyordu, bunu bilmiyordu; soluk alıyordu, bunu bilmiyordu; gözkapaklarını kıpırdatıyordu,ama bunun ayrımında değildi.