Helios
@deryamiiyss
“Yaşamak” gerçekten yaşamak…
Bir can kaç defa ölür ki?
Kitapta bazı sayfalar gözyaşlarımı tutamayacak kadar ruhumu incitirken bazı sayfalarda ise sinirlerime hakim olamadığım sorumsuz bir karakter ve o karakterin küçük aile üyeleriyle çevrili olup biri kız biri erkek iki minik kalbin yaşadığı bu kitabı çok sevdim her kapanan kapının ardında, her son bulan umudun peşinde koşan bir yaşam savaşı vardır. Sizi yaşama bağlayan kim bilmem ama Fugui için ailesiydi….
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Kısaca bu kitabın incelemesini ve düşüncelerimi yazmak istiyorum. Kitap güzel ama ilk ürkütücü gelmişti cinayet aletleri satan bir “intihar dükkanı” adı altında işletmenin yürütmüş olduğu ölümün acılı veya acısız her türlü zevkten aletlerin, iksirlerin olduğu kendileri hariç herkesin ölüm ile mutlu olacaklarını söyleyen (kendileri ölürse işletmeyi kim devam ettirecek düşüncesi) bir aile var. Henüz bebek sayılan çocuklarının içindeki mutluluk yaşama sevinci kısıtlanır çünkü müşterilere ölümü hatırlatacak üzücü şeyler yaşanmalı düşüncesiyle anne hep üzgün şarkılar ve mutlusuz bir surat ifadesi ile çocuklarını şekillendirir. Okuduğum bir kaç ölüm fikrinden etkilenmiştim bunlardan biri paslı jilet satmaları çünkü damarını kesen biri derinden kesemez ise paslı olduğu için tetanozdan ölme ihtimali devreye girecektir diğeri ise içerek, koklayarak ve dokunarak intihar edilen iksirdi. İntihar etmeden önce işletmeyi arayıp intihar ediyorum bilgisi veriliyordu
Kitap akıcı, açık ve tasvirlerle anlatımın sağlandığı, okurken film izlemişçesine hayal gücünü kullandığım kitaplardan biriydi. 2. Okuyuşum iyi ki denk geldim iyi ki okudum dediğim kitap sonu çok hüzün dolu :(
Kitabı okumayı çok istiyordum ve okurken her sayfasını heyecanla okudum. Heyecanlı olmamın sebebi ise Doğan Cüceloğlunun hayatını bilmemdeki etkiydi Ve bu kitabı okuduktan sonra çok tuhaftır ki rüya gördüm
Çok kırgın, kızgın ve duygularımı haykıramadığım kişinin karşısına geçip ona kırgın olduğumu kızgın olduğumu kendi düşüncelerinin hep doğru olduğunu varsayıp düşüncelerimize saygı duymadığını antıyordum. Karşımdaki kişi ise şu cümleleri kurdu,
-bende çok kızıyorum şu an ama size değil kendime…. Bazen yüzleşmeli insan
Baş karakterler olarak Bestegül ve Oğuz’un aşklarıyla başlayan kısa bir hikayeden bahsediliyor. Dili oldukça açık ve akıcı hiç sıkılmadan okudum. Bestegül, Oğuz ve arkadaşlarının okul serüvenlerinden bir gün hep beraber metrobüste karılaşırlar, metrobüsün çökmesiyle orada mahsur kalmalarının ardından açlık ve susuzlukla mücadele edip kurtarılmayı bekleyen ve aralarından bir kişinin ölümüyle birlikte diğer arkadaşlarının da kaybı ile devam eden mutsuz sonlu bir roman…..
