Derya S.
@deryasylmz
Şu anda okuduğu kitap
Mükemmel bir felsefi roman
Antoine Roquentin’in; hayatın ve varlığın anlamsızlığı karşısında hissettikleri, düşündükleri, zaman zaman gelen o tiksinti ve bulantı, hayatı sorgulayışı, içsel konuşmaları beni derinden etkiledi. Tekrar tekrar okunması gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum. Çok derin, her okuduğunda daha iyi anlaşılabilecek bir kitap bence. Çok kişinin okuduğunda karamsar hissettiğini söylediği bu kitapta ben iyi hissettiğimi söyleyebilirim. İnsan yaşamdaki anlamını ararken varoluşsal bir kaygıya kapılır tıpkı Roquentin’in yaşadığı bulantı gibi. Bu çok kötü hissettirebilir ancak değişim de burada başlayacaktır. İnsanlar özgürdür, gelişim ve değişim içindedir. Seçimler yapıp kendi kararlarını verebildiğinde, sorumluluk alabildiğinde daha iyi olacaktır. Evet, sevgili Roquentin, seni tekrar okuyacaklarım arasına ekliyorum. Bir sonraki okuyuşumda daha da farklı anlamlar çıkarmak üzere… Şimdilik hoşça kal :)
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
İnce Memed 1’i bitirdikten hemen sonra ikinciyi okumak istedim ama bu kadar muazzam bir eseri hemen bitirmek istemedim. O yüzden araya başka kitaplar koydum. Üçüncüye başlamak için ne kadar sabırsızlansam da biraz zaman vermek istiyorum. Bu kadar farklı hissettiren ve kendine bu kadar bağlayan İnce Memed’le ve hatta köydeki herkesle daha uzun zaman geçirmem gerek, bu hemen bitmemeli.
İlk kitaba göre durağandı ve İnce Memed biraz daha geri planda kalmıştı ama bu beni sıkmadı. En az ilk kitapta olduğu kadar merakla okumaya devam ettim.
Kitap boyunca en çok hissettiğim çaresizlik duygusu oldu. Bazen üzüldüm, bazen gülümsedim ama çaresizlik hep arka planda olmaya devam etti. Memed büyük adımlar atmış, halka büyük umutlar vermişti. Abdi Ağa gitti, Hamza geldi. Hep böyle biri gidip başka biri mi gelecekti? Ne yapmak gerekirdi? Üçüncü kitapta olacaklar için sabırsızlanıyorum.
Minik spoiler içerebilir :)1000Kitap
Samimi, sıcacık bir hikaye… Mahmut’un denize olan aşkına tanık olmak tarifsizdi. Gönül verdiği şeyi bulmuştu hayatında. Ne istediğini biliyordu. Zorluklar yaşadı, bir sürü şey deneyimledi, bambaşka bir hayat yaşadı. Öyle bir zaman geldi ki önüne bir sürü cazip şey sunularak denizden uzaklaştı, uzaklaştırıldı. Uzaklık gibi görünen bu ayrılık daha da körükledi aşkını, uzaklaşıyor gibi görünüyordu ama aslında yakınlaşıyordu. Bir gün geldi ki ona sunulan bütün imkanları bırakıp gönül verdiği şeyin peşinden gitti. Bir insanın bir şeye bu kadar tutkun olması, gönül vermesi ne kadar muazzam… Kitabı okurken kendi tutkun olduğum şeyleri aramaya başladım. Hayat bir şeye gönül vermeden bitmemeli. İnsanın gönül verdiği öyle bir şey olmalı ki hayatında, ne olursa olsun peşinden gideceği, tıpkı Mahmut gibi.
Aganta Burina Burinata benim Halikarnas Balıkçısıyla da tanıştığım bir kitap oldu. Bu yüzden benim için hep çok anlamlı bir kitap olarak kalacak. İyi ki okudum dediğim kitaplardan oldu.
1 saat önce bitirdim İnce Memed’i. Hemen yazmak istiyordum duygularımı ve düşüncelerimi ancak kendime gelmem, kitapla vedalaşabilmem biraz zaman aldı. 7 gündür İnce Memed ile yaşıyorum. Uyuyorum, uyanıyorum, okula gidiyorum, geziyorum ama İnce Memed ile. Hatçe ile. Iraz ile. Bir an geliyor Abdi Ağa’ya öfkeleniyorum. Bir an geliyor İnce Memed’in gözlerindeki ışıltıyla umut doluyorum. Onlardan biriyim. Gittikleri her köyde, her yerde onları uzaktan izleyen bir köylüyüm sanki. Dokunamıyorum, konuşamıyorum ama onlarla yaşıyorum her şeyi. Uzun zamandır bu kadar içinde hissettiğim bir kitap okumamıştım. Bu kadar yalın, gözünde her şeyini canlandırabildiğim mükemmel betimlemelere sahip… İnce Memed’in devamında deneyimleyeceklerim, hissedeceklerim için sabırsızlanıyorum. İyi ki varsın Yaşar Kemal, iyi geçmişsin bu dünyadan 
Yaşar Kemal 
İnce Memed 1
Yaşar Kemal İnce Memed 1